astigsipedro


nomads precipitating

after deleuze and guattari


100 tula sa paggalaw
astigsipedro
out of order/disorder: psychopathology ng schizophrenia/kabaliwang
pilipino sa panahon ng piniratang kapitalismo o mala-malang lipunan

Intro:bonsai, paguugat/pabaliktad na sanga
Outru: mustasa, pagsasanga/pagbubunga

I. psychopathology ng estado, makina ng gera
kabaliwan sa pilipinas
- normalidad ayon sa amerika/amo
+panahon ng lumang pilipino
+panahon ng kastilang pilipino
+panahon ng amerikanong pilipino
+panahon ng bagong pilipino
- abnormalidad ayon sa filipino/alipin
+dsm1 epekto
+dsm2 depekto
+dsm3 dahilan
+dsm4 treatment
- estado, makina ng digma
awatoridad pagtatalima

II. schizophrenia ng eleksyon
kabaliwan ng pilipino
- ang pekeng eleksyon
+mga pekeng botante
+mga pekeng kanditado
+mga pekeng proseso
- ang totoong konsensus
+konsepto ng konsensus
+pratika ng konsensus
+kagamitan ng konsensus
- pagboto + demokrasya

III. lipunang flipinino + piniratang kapitalismo
kabaliwang pilipino
- simulasyon/simulacra rape sa pilipinas
+paggiging banal at mga santo
+edukasyon sa hollywood
+teknolohiya ng internet
- spectacle ng rape ni nicole
+nicole/pilipinas
+smith/amerika
+biktima at salarin
- pamimirata/virtual + digital
+kababoyan, pangbababoy, baboy

IV. nomadology ng mga punk sa pilipinas zine
- impluwensya galing sa labas ng pilipinas
+ music, fashion
+creative resistance
+attitude/counter culture
- kontekstwaklisasyon ng punk
+punk na musika
+suot ng punk
+eksena ng punk
- praktikalidad ng paggiging DIY

end notes: 1st sem 02-03 to 2nd sem 06-07
appendiks: spontaneous human combustion
issue no. 1-no.10, nomad/drifting version 01

I. PSYCHOPATHOLOGY NG ESTADO, MAKINA NG GERA

ang papel ay tungkol sa pagbabasa ng kamatayan ng estado/
estado ng kamatayan. Ang papel dito ay tumutukoy sa isang
dimensyonal na medium na tatalakay sa pagbabasa ng
mga detalye ng kamatayan ng estado.
Ang problema ay hindi ang estado kundi ang ideya nito.
Ang ideya ng estado ay hindi namamatay.
Ang estado na tinutukoy dito ay patay na,
pero ang ideya nito ay hindi pa. makikita
ito sa ideya nito, sa konkreto sa patuloy na
pagtaas ng bilang ng political killings sa ating bansa.
Pero kung kelan lang pumutok ang isyu na ito nang
dukutin at mawala ang dalwang estudyante ng up,
pinaghihinalaang mga npa.
Pero bago ng malungkot na pangyayari na ito,
mas naunang nawala ang sagada 11.
labing-isang mga punks, hindi npa ang pinagbintangan,
kinulong at pinahirapaan sa loob ng preso. Ngayon,
ang kapasidad at otoridad ng estado ay hindi
maaaring baliwalain. Gayon din ang katambal nitong ideya,
ang paggiging npa. Sa pilipinas, may nagaganap na
labanan sa paggitan ng mga npa at ng estado. Ang mga
npa ay hindi naiiba sa iba pang denominasyon ng
mga komunista. Ang estado sa pilipinas ay hindi
rin naiiba sa iba pang estadong nakalatag sa mga
heograpikal na lokasyon liban sa pilipinas. Ang estado
ay hindi lamang gubyerno. Ang estado ay tumutukoy sa
ideya ng pasismo na gumagalaw. Ang anino nito ay ang npa,
ang pisikal na hukbong gerilyang kumikilos sa
lahat ng parte ng bansa. Ang npa at estado ay
anino ng pasismo at otoridad. Ang mga naiiwan sa
gitna ng labanan ay mga piyon na nagpapalaki ng
bayag na nanonood ng sabong. Nagaakalang
Malaya pero sa totoo lamang ay nanatiling
nakapako sa silya at nanonood ng dambuhalang spektakulo.
Walang pumupusisyon sa dalawa. Ang mga
tumitindig sa estado ay kalaban ng mga npa.
Ang mga umaakyat sa bundok naman ay
kalaban ng estado. Nagtatago sa gubyerno
ang ideya ng estado, samantalang nagpapanggap
naman pagkilos ang npa. Pero ang npa ay anino
lamang ng estado. Nagaagawan sa kapangyarihan
at naghihintay na magkaroon ng tyansa na
panghawakan ito. tumutulay ang mga
manonood sa lubid habang nanonood kaya naman
para sa kanila mas masarap na panuurin na lamang
nagkakaubusan ng lahi ang estado at npa.
Ang mga sumasama sa mga npa ay tinatawag na utouto.
Habang ang mga pumapanig naman sa estado ay mga ulol.
Ang paggiging utouto ay may pangalan at katwagan
para sa mga npa, ang paggiging mulat o malay. Para
naman sa parte ng estado, mga masunurin na
mamamayan na ayaw sa gulo ang katawagan sa
mga nanatili sa kani-kanilang mga bubungan.
Hindi nababasa ng ulan o naiinitan ng araw. Ngayon,
sino ang normal sa dalawa?
Ang estado na umuubos sa mga npa?
O ang npa na gustong pabagsakin
ang estado upang palitaan ito?


KABALIWAN SA PILIPINAS
sino ba ang nagdedetermina ng sagot?
Ang kabaliwan sa pilipinas ay laganap.
Hindi lang natin alam, ang mga relihiyon,
ang telebisyon, ang mga balita sa peryodiko,
ang radyo na nagpapatugtog ng mga basurang musika,
ang mga pulitiko nanag-aawayaway tapos
magkakampikampiu din naman sa huli,
ang mga artista na nagbabangayan,
ang mga lalakeng naglalasing sa bilyaran,

ang mga tsismosa sa looban na nangingiaalam
sa mga buhay ng mga may buhay,
ang mga batang naglalaro ng habulang gahasa
at iba pang larong pambata, ang mga estudyante na
guamgawa ng mga assignment at takots a
mag titser nilang terror, ang mga tutser na kupal
walang alam gawin kundi ang tarantahin
ang mga estudyante, ang mga eskwelahan na
nagbebenta ng eduaksyon, ang mga putahan na
nagtitinda ng laman na parang talipapa lang
ang presyo, ang mga mall na nagbibigay ng
ilusyon na ayos lang ang lahat,
walang problema sa pilipinas,
ang mga simbahan na nagbibigay at
nanglilimos ng ikpao at butaw, ang mga
umaakyat sa bus na nagababsa ng biobiliya,
ang mga binata na sumisinghot ng
hiwaga sa bote, ang mga babaeng
nagpapaganda mabuti at
magsisisi sa huli kapag nakuha na
ang kanilang pagkababae, ang mgapabrika na
mababang magbigay ng sweldo,
ang mag mangaggaaawa na
pumapayag sa ganito ang rason
mabuti nay un kaaysa wala,
ang mga intsik na mauutak sa negosyo,
ang mga bumbay na nagpapabaybsiks,
ang mga koreano na nagpapaturo na umingles,
ang mga dayo sa ating bansa na
nagpapakasasa sa kagandahan ng pilipinas,
ang mga minahan na umuubos sa ating mga ginto,
ang mga illegal logger na kumakalbo ng mga kabundukan,
ang mga gumagawa ng smento na pumapatag sa mga bundok,
ang mga industriyang pumapatay sa mga maliliit na mga negosyo,
ang mga kurap na mga ahente ng gubyerno na
nagpapasok sa droga s apilipinas, ang mga
nagbabagsak ng mga dvd sa quiapo at greenhills,
ang mga bumibili ng mag basurang galing sa ibang bansa\


- NORMALIDAD AYON SA AMERIKA/AMO
konkretong obsesyon
ang masukat ang pag-iisip ng tao.
Nawasak ang buong europa,
pagkatapos ng ilang digmaang pandaigdig,
ang mga mahahaba at maiikling mga
gera ng mga malalakas na mga bansa.
Agawan sa teritoryo at
pagtatakda ng mga hangganan. Labanan
sa pusisyon nang may mapaglagakan
ng mga produkto nila. Pinakamalaking
negosyo ang pagkakaroon ng digmaan, pagkaatpso
puksain ang lahat sa paligid
kinakaialngan na itayo muli ito
mula sa simula. normal ang pagkakaroon ng
digmaan, upang may mapagsimulan muli.
Normal ang gera, sadahilan dito masususkat
ang antas ng mga sibilisasyon. Sa mdaling sabi,
dito masususkat kung gaano kalakas
o gaano kahina ang mga bansa. Marmaing
dahilan ang mga digmaan, pero iisa lamang
ang susi sa pagtatagumpay dito. Ang bilis,
ang mga mas mabilis ay maay mas mataas na
probabilidad na manalo sag era. Ang mga
nahuhuling humakbang sa giya ng digmaan ay
maiiwanan at mabugbura sa kasaysayan.
Normal ang gera, lalu na sa bansang tuald ng
amerika. Ang mga mayayaman at
mauunlad na mga bansa sa kasaulukuyan ay
naitatag mula sa mag bungo at
kalansay ng mga inubos nilang
lahi sampu ng mga bansang binura nila sa lupa.
Ang mag teknolohiya ng gera ay
pinakaepektibo sukatan ng
pusibilidad na magwagi dito.


+PANAHON NG LUMANG PILIPINO
Ang gintong panahon ng mga tao sa isla
kung tawagin na ngayon ay pilipinas.
Wala pa noong Pilipino.
Wala pa ngang bansa.
Wala bang mga mananakop;
wala pang sibilisasyon.
Wala pang kultura.
Wala pang mga eskwelahan.
Walang mga libro.
Wala pang papel.
Wala pang mga kanon.
Wala pang mga pulitiko.
Wala pang mga telebisyon.
wala pang mga peryodiko.
Wala pang namamalimos sa kanto.
Wala pang nagbebenta ng katwan.
Wala pang mga panulukan ng korupsyon
wala pang mga simbahan na
nagungulimabt ng mga pera
. Wala pang pag-aari.
Walang patriyrka.
Wala pang opresyon.
Wala pang mga papel na kiankaialngang gamapan.
Walang mga elektridad.
Wala pang mag atm, na nageengganyo na mangutang.
Wala pang mga mall na matatambayan.
Hindi pa nasisiraa ang mag kabundukan.
Hindi pa nauubos ang mag isda sa dagat.
Wala pang polusyon sa mga ilog.
Wala pang mga heganteng mga gusali.
Wala pang mga bahay na bato.
Wala pang mga kompyuter.
Wala pang mga teleoponong kaysa sa bulsa.
Wala pang mga bundy clock na amo ng mga proletaryo.
Wala pang sweldo.
Wala pang mga makina magpapahirap sa mga tao.
Wala pang imbensyon na kumplikado.
Wala pang mga inuman sa kanto.
Walka pang san Miguel at food shop.
Wala pang mga artista.
Wala pa si Vicki belo.
Wala pa ang eat bualga.
Wala pa ang krusada ng mga edsa.
Wala pang mga cd na tinatampukan ng mga personaldiad.
Wala pang mga stasyon sa raadyo.
Wala pa si lito camo.
Wala pa si bob ong at mga bobong mga Pilipino.
Wala pang mga email, kahit koreo.
Wala pang mag karwahe at mga kotse.
Wala pang trapiko.
Wala pang mag kalsada na sisirain
at gagawin kung malapit na ang eleksyon.
Wala pa ang mga kurap na burukratikong
nagpapahirap sa mga tao at tirano ng pagpila
nang mahahahaabang pila.
Wala pang mwss na naghuhukay ng mag tubo.
Wala pang meralco na nagbebenta at
bumibili ng mahal na kuryente.
Wala pang tradisyon ng mga matatalino at
wala pang kamgmangan.
Wala pang mga taong nanamataay dahil walang pambili ng laod.
Wala pang mag txtmate na mga nanloloko lang.
wala pang mga dvd sa bangketa at avenida.
Wala pang raon na tamabkan ng mga sirang pyesa.
Wala pang mag ukay na sampyan ng
mga damit na luma at sapatos na may alipunga.
Wala pang mag batayan ng kabaliwan.
Wala pang mga lirbo na nagtuturo na magputol ng kuko
o mangulangot sa ilalim ng kubo.
Wala pang mga kritiko, mga teoristang supot at
mga intelekwal na kupal



+PANAHON NG KASTILANG PILIPINO
Pero dumating ang mga espanyol
at binago ang takbo ng payapang
islang puluntong.
Nagkaroon ng mga pari.
Nagkaroon ng mga simbahan.
Nagkaroon ng mga enkomendya.
Nagkaroon ng mga titulo ng lupa.
Nagkaroon ng kristyanismo.
Nagkaroon ng mga ritwal ng
binyag,
kumpil,
kasal,
pakikiapid,
pagsasalsal
at pagpapalibing. Nagkaroon ng
plazang hikndi parisukat kudni pabilog.
Nagklaroon ng mga sapilitang paggawa, ng mga bahay sambahan.
Naubos ang mag itlkog, bato, sigay at korales sa dagat/.
Nagkaroon ng pag-aari ng lupa.
Nagkaroon ng mga pangangamkam ng mga lupain,
mula kayang takbuhin ng mag kabayo
o kayang liparin ng mga uwak.
Nagkaroon ng mga titulo, mga katibayan ng pag-aari sa pilipinas.
Nagklaroon ng pangalan ang isla.
Nagkaroon ng mga katwagan ang mga tao.
Nagakroon ng mag pangalan ang mga ninuno
liban sa mga pangalan na binigay ng kanilang
Nagkaroon ng kakumpentensiya ang mag anito, ang mag espiritu ng mga ninuno, ang mga paniniwala.
Nagkroon ng mga pamahiin.
Nagakroon ng mga kapangyarihan ang
mga lalaking babaylan na matataba ang tiyan at
matatambok ang bulsa.
Nagkaroon ng mga kasalanan.
Nagakroon ng paglilinis nito sa pamamagitan ng
pagsisilbi sa pangalan ng mga bagong diyos. Nagkaroon ng mga alipin.
Nagkaroon ng mga sagigilid
at namamahay, na dati naman talagang nakatuntng
at kadugsong lupa ang mag inunan.
Nagkaroon ng relasyon ang mga tao depdende sa pag-aari nagkaroon ng mga lugar ng kapangyarihan.
Nagkaroon ng labasan.
Nagkaroon ng mga mistiko, panatiko at mandirigma.
Nagkaroon ng kalaban.
Nagkaroon ng mga batayang hatian.
Nagkaroon ng mga artipisyal na mga hangganan.
Nagkaroon pananamantala.
Nagakaroon ng pananampalataya


+PANAHON NG AMERIKANONG PILIPINO
Nagkaroon ng mag eskwelahan.
Nanaginip si mckinley. Pero
ginising siya ng mabaril sa
bagong syudad. Sinubukan
nila sa pilipinas ang ginawa nila sa cuba.
Nang malapit nanag lumaya sa mga kuko
ngf mag akstila, pumasok sa eksena
ang mga kano. At nangako na
magtuturo ng demokrasya.
Nagtayo sila ng mga mababa
at matataas ana mga paaralan.
Naglagak ng mga lirbo at tinuruang
magbasa ang mag Pilipino. Bumaha
ang bansa sa mga teknlohiya
hated ng mga putingaghel na
may masamang intension. Dala-dala
ang ang telebisyon, dyaryo at printing press.
Musika at pelikula, nagsaya ang
lahat sa nglan ng demokraaasya.
Pinagkaulo ng mga dating rebolusyunayp
ang tunguhin ng pagkabansa. At hinayaan
ang mag kano na magtimon ng Bangka.
Nagsimula sa asembleiya
at natapos sa mga batas sa ekonomiya.
Magtanim ng mag p[unong namumunga ng pera.
Pero hindi napagtibay ang agrikultuyra.
Kaya nang tuamgal naiwang tkatunganga.
Dumagsa ang mag produkto.
At ito ay kinonsumo ng mga Pilipino.


+PANAHON NG BAGONG PILIPINO
Mabilis na ang panahon sa pilipinas. Nauubos nab ago mo pa nakitang nagninigas. Kalat na ang apoy, tinutupok na ang mahaba nating memorya, habang bumubwelo sa akselerasyon, umiikli at nasasid ang baul n gating alaala.

- abnormalidad ayon sa filipino/alipin
+dsm1 epekto
+dsm2 depekto
+dsm3 dahilan
+dsm4 treatment
- estado, makina ng digma
awatoridad pagtatalima


paghijack sa control tower
pagsasagawa ng mutiny sa oakwood
edsa part 2, edsa part 3
mga lumpen at petiburgis
abu saffaf, davao city bombings
rizal day/ mrt bombings

i. pagkamatay ng estado/kamatayan ng estado

1.Oakwood mutiny
2.Rizal day bombings
3.Edsa 2
4.Edsa 3
5.Vilalruel hijack/control tower
6.Cherry hills landslide
7.Samar/leyet landslide
8.Davao city bombings
9.Camp bagong diwa scramble
10.Untv
11.Nu 107
12.Net25
13.Burnham
14.Rosebud
15Pasig drug bust
16Ancestral domain
17Alex buncayao brigade
18Roly kintanar
19Ruben ecleo


II. SCHIZOPHRENIA NG ELEKSYON

kabaliwan ng Pilipino
sabi nga nila, onli in d Philippines. Baliktad mag-isip ang mga Pilipino, lahat ng makakasama sa kanya ang siyang ginagawa. Masama sa katawan ang pag-iinom, pero gabi gabi lasing sa may tindahan. Trak trak ng mga alak ang dinadala sa mga probinsya araw-araw. Kaya naman ang yumayaman ay san Miguel at ginebra. Masama sa katawan ang paninigarilyo. Pero kung iipunin ang lahat ng upos ng sigarilyo, kahit sa maynila lang ay mukhang malulunod tayo sa bah ang mga filter at abo. Ang yumayaman naman si Philip morris at Winston marlborro. Masama sa katawan ang pangbabae. Pero katakottakot naman ang babae. Pero bakit hindi ang panglalake? Masama sa katawan ang paggamit ng ipinagbabawal na gamot. Pero mas marami pa rin ang nakakagalang mga pusher at drug lord kaysa nahuhuli. Kaya mas yumayaman ang mga intsik at ilang ayaw magpakilala. Masama sa katawan ang pagsusugal. Hindi ka lang maghihirap ang iyong bulsa kundi kahit paghinga mo at pagtulog mo apektado na rin. Masarap ang bawal. Kaya kahit maluboglubog na sa utang, hala tuloy pa rin ang paggastos sa mga walang kapararakang mga bagay. Bili dito. Bili doon. Ok lang magkandahiraphirap, basta mabili lang ang luho at kapritso sa katawan. Pero sino ba ang nagsabi na masarap ito? sino ang may kasalanan? Si eba na unang kumagat ng mansanas? O si adan na gagong, tumikim pa? o ang baliw na ahas?

Tandang sora
Tahimik na ang Himalayan. Nakalatag na ang mag nitso at nahihimbing na ang mga labi. Panatag na ang mga pamilyang nakakapaglatag sa pinisak na palanggana. Sarado na ang pantranco. Hindi naman bumabaha kung malakas ang ulan dala ng bagyo. Lasing na naman sa gin at sabog na sa pag-asa. Nagbubunganga naman si lola sa asawang bulaksa. Nagpapasada ang tsuper s akanyang kakaragkarag na jeep. Masarapo dumuyan sa mga lubaklubak na daan kung malapit ka nanag masuka. Iiwan mo lang s akasilyas ang iyong tsinelas bago tumakas. Kulang sa isang linggo bago umuwi at magflush ng inidoro. Kawawa naman ang kapatid na may buhol ang dila, sa paboritong anak na prinsesa. Sabunot, gulpi at pangaagaw sa laruan, atensyon at pagmamahal ng naiwang magulang. Maliliit pa lang iniwan na sa pintuang paranag tuta na pinakawalan. Masukal ang daan, wala nang mga trayk na masasagasaan. Tahimik na humaharurot ang mag malalaking trak sa gabi, nagdadala ng mag misteryong nakabalot sa dahon at sanga. Tumatawag na naman si manong sa teleopno. Mga als dos nang madaling araw, buhay pa ang mag diwa at nanaginip nang ginhawa. Bukas may pasok na naman, nakaberdeng palda at nakacheckard na puti ang kurbada. Naguunahan sa pagpila sa banyo, para makapagligo. Habang hidni pa nagigising ang donya. Malaking kubeta ang kwarto, nalulunod sa amoy ng alabatros at nagmukmok na ang dingding sa lumot at grasa. Nakakatamad maghugas ng pinggan at paa. Bago matulog sa kamang mamasamasa.

Araw-araw, hidni pare-pareho ang eksena. Tahimik na magluluto ng ulam ang matanda. Tahimik na magsisilbi. Tahimik na uupo at papasok sa kwarto. Habang nagiingay naman ang isa. Nakakabingi ang epekto ng ginebra. Nakakainis ang mga pasaring nito sa pandama, wala naman daw kalse sa up kung gabi. Naninita parang hidn inagbabayd ng renta. Bibihira din naman talaga kami magabot ng ninang. Wala akong susi. Para sa tuwing uuwi, dadaan sa kusina. Mabubulabaog ang lahat, mga iopis at daga./ tsaka ako mapapagbuksan nang maga na. masarap sa manood ng pron at magabet sa kama. Habang naghahanp ng pamalit sa kamay ang pagnanasa. Matanda na nga talaga si tandang sora.

Matandang Balara
Pabirto ako ni lola. Ako lanag ang boarder na nakakagamit ng kubeta. Sa ibaba, ako lang ang may lisensya. Magalagay ng mag galing sa probinsya, magluto ng mag pagkain na pinamili sa pagtunganga. Sa apat na nakatira, ako lang ang nakahiga talaga. Yung isa bakla pa, tuwing gabi lang kung ngumanga. May kasama pa ata.

Narra residence hall
San juan, loloko ejercito

- ang pekeng eleksyon
ang pinakamatingkad na katangian ng isang demokratikong bansa ay ang pagkakaroon ng eleksyon. Sa pamamagitan ng eleksyon, makakaboto ka. Makakapaghalal ka ng mga pulitiko na tutulong at magbibigay ng solusyon sa problem ang pilipinas. Makakapili ka ng pinakamahusay at pinakamatatalinong mga kanditado. Sa ngalan ng eleksyon mauubos ang korupsyon. Mawawalan ng trabaho ang mag military at mga parak. Wala nang maghihirap. Wala nanag mga pulubi sa gilid ng mga oberpass na nakakaharang sa daan. Wala nang mga paslit na papara at bigalng magpapahid ng basahan sa mga paa atbinhi. Wala nang mga taong grasa na nagpapagulonggulong sa mga sidewalk. Wala nang lokalokang mga babae na paulitulit na nagsaslaita at natrauma sa pangaabuso o panggagahasa sa kanila. Wala nang mga iskwater na magsisisksikan sa maynila, sa ilalim ng tulay sa tabi ng riles, sa karatig ng erport at mall. Wala nang magugutom na mga bata na magrarugby. Wala nang magsasssshabu para makatakas sa problema. Wala nanag magtatagos a pangbabae, pagsususgal, at pagiinom para hindi mapahiya sa mundo. Wala nang pangangailangan sa rebolusyon. Wala nang aakyat sa bundok. Wala nang mamatay sa kahirapan. Pero ito ang mababangong panaginip ng demokrasya at ilusyon ng eleksyon. Ilang beses na bang nabigo ang mga Pilipino. Ilang beses nang umasa na may magbabago. Ilang beses nang nangarap nang mas magandang bukas. Pero ilang beses na rin nagising sa katotohanan at walang magawa kundi ang magpartsipeyt sa ritwal ng eleksyon at pagboto. Walang hanggang pagpila sa rasyon ang eleksyon. Bago ka pa makarating sa dulo ng pila, ubos na ang binibigay na lugaw o tuyo.

Pta meeting
Class office
Universiti council

+mga pekeng botante
Madami na naman babangon sa kanikanilang mga puntod at musuleo. Ngayongs asapit na naman ang spektakulo ng eleksyon. Ang pista ng pagboto at mga kandidato. Maaga pa lang nagsisismula na ang kasiyahan at pistahan ng eleksyon. Sa pilipinas, lahata ay nagsasaya kapag sasapit na ang eleksyon, ang bisperas ay kung kelan nagsisismula ang pangangampanya. Nagkakabit ng mga mukha sa mga pader, mga jeep na may maiingay na serena at mga taong nagkalat sa kalsda at nagkakalat ng mag bandera. Bago pa ang biosperes, tinutuklap na ang mga daan at mga kanal, marami na ang nakabughaw na uniporma at nagbaabrena ng kalsda, tatagal ito nang kung ilang buwan hanggang sa maipaskil ang pangalan ng mga taong ni isang araw ay ni hindi napandaan sa ginawang daan. Dudmalaw na maaga pa lang mga tao na nagbabalak na tumakbo sa susunod na halalan sa mga inuman, kainan at patayan, nagaabot ng barayang pale kalakip ng sobre at pagtatakwil. Maraming nagyayari, bago habang at pagakatpos ng halalalan. Marmaing mga pangaraop ang napapako at nababaon sa limot pagakatapos. Ang mag proyekto na nilalatag, mga plataporma na kinakabisa at sinisulat sa mga pekeng papel. Ang presinto ay puno bago pa ang kawtal na botohan. Mayroon nang nagbabantay sa mga balota bago pa ang eleksyon. Ang mag batang nanghihingi ng mag kendi at minatamisay nakakakuha, mga libreng supot ng mga halohalong kung anu-ano. Mag lirebf ng tshirt ng mag panaglan at mag mukha ng mag taong hindi kilala, dun lang nila nakita. Marmaing mga larawan at gunmagalaw na galamay na nagpapakalat ng mga pangako. Nagbebenta ng mga ideya kapalit ng mga boto. Binabaliktad ang pagsasalita sa paggawa. Sinsabing gamitin ang utak sa pamimili, paano kung wala naman talagang pamimiliian. Amdaming tumatakbo, pero mas marmaing bumoboto nanag nakaupo. Mas masarap magpataba ng bayag at magbiald ng mani kaysa magbanata ng buto at magalakd at guamalw hanggang sa kabilang kanto. Mula sa baranggay, lahat ay nakakakita paano giangaw aang eleksyon. Mula sa pagrerehistro, hanggang sa pagbibilang mga boto. Pero habang lumalawak ang sakop ng botosanan at tumatas ang antas ng eleksyon, unti-unting lumalayo ang paggitan ng ng aktwal na partisipasyon at simualsyon. Hanggang makaakyat sa piankamatas na kalse ng bialngan, tapos na ang lahat bago pa nagsimula ito.

Who wants to be a millionaire
Weakest link
Pinoy big brother
Philippine idol
Pinoy dreama academy
Wazzup wazzup
Bubble gang/jr
Yes yes show/
Wow mali

+mga pekeng kandidato
Nakakailang eleksyon na \, anong nagyayari sa p[arada ng mga kandidato na lumalabas lang kung malapit na ang lekeyson at nawawla na lang pagakatpso. Aparnag mga pagong na lulubog, lilitaw lanag ang ulo depden kung ano ang modo. Marmaiong mag artista ang tumatakabo sa pulitika. Maraming mga pulitiko na naggiging artista. Ano ba ang di kayang gawin ng mag artista na kaya ng mga pulitiko? Ano naman ang di kaya ng mag pulitiko na kayang gawin ng mga artista? Ang pulitika at shiobis sa pilipinas ay iisa lang. kelangan mong umarte sa pulitika. Walang permanenteng kaaway at kabigan sa shobis. Sa pulitika iba ang sinsabi sa giangawa. Ang mag ertista nagbebenta ng mga mukha sa kanilang mag pelikula. Ang mga pulitiko naghahakot ng limpaklimpak galing sa kaban. Habang ang mag artista ay tumatabo sa takilya. Parehong galing s amasa. Parehong piangloloko at pinagbobola ang masa. Parehong kumukuha at nagnanakw sa masa. Anong balik? Mag proyektong hindi matapos tapos? Mga pelikulang pangaliw para makalimutan ang pagkalam ng kalamanan. Pmabisang anestisya ang eleksyon at pelikula sa nabuburyong nang utak ng mga Pilipino. Habang napapako sa balota ang mga tao sa eleksyon. Napapako sa mga silya ang mga tao kung nanonood ng mga pelikula ng mga pabirto nilang artista. Ang mga pulitiko ay mga artista sa entablado. Ang mga artista ay mga pulitiko sa kanilang mga pelikula.

Salamat kay doc
Viki belo/pie calayan
Urban facelift
Mmda art, pink fences
Botox, laser treatment
Forever young/artista
+mga pekeng proseso
Para ano ang proseso kung sa huli, maaari din naman palang lumamapas s apila at kumain nang nauuna. Ito ang istorya ng bawat pagsugal ng mga tao sa papili ng pulitiko a at pulitiko b. ang pagboto ay hidni lang pagpili, kundi ang pagboto ay pagbili. Pagbili ng mga idey at pangako ng mag pulitiko. Ang eleksyon ay malaking spektakulo kung saan mas masarap ang manood. Mahirap malunod sa ganitong mundo, ang mundo ng pasibong paggalaw. Ang paggalaw na hidni paggalaw. Ang paggalaw na depende sa iba. Ang pagapapsya sa paghalala ay nagawa nab ago pa man ang aktwal na pagboto. Ang eleksyon ay institusyon ng representasyon. Ang paglalagay ng tiwala sa kamay ng iilan at pagsasabi na pusible ito sa ngalan ng eleksyon. Hindi direkta, ang karanasan ay hinid tumatagos sa kamalayan. Dumdampi lamang ang proseso sa ulikbangon ng alala. Sa mga layalayan ng gunita, nanatili ang pag-asa ng mga taong aniniwala. Sa huli, uulit uli ang proseso ng pagimbento ng panibagong mga idolo. Sasambahain, pagaaksayan ng panahon. Sasambitin ang mga panagalan bago matulong, maging pagaktapos. Kung kinakaialngan, mayroon mga panakanakang mga pag-aalay kung magkaroon ng mga sakuna, salot at kalamidad. Ang mga ideya na pagmamaneobra ng mga buhay ng mga indbidwal na mga hibla ng malaking hinhabing istorya ng demokrasya., binubuo ng mag himaymay ng eleksyon. Ang eleksyon, ay isa lamang maraming spektakulong ginagawa ng estado. Ang eleksyon ay institusyon ng maraing mga phantasmagoria, laro sa usok at liwanag. Walang nasa likuran nito o nasa tabihan, maging sa ilalim nito. Ang eleksyon ay purong ilusyon. Sampu ng pinangagalingan nang lahat ng mag pinaghihinalaang kalaayaan matatagpuan sa likuran ng estado.

Omnibus election code
Malolos convention

- ang totoong consensus
marmaing lumalabas sa eksena, matagal ang consensus. Sa modelo ng demokrasya, mas mabilis ang inaabot ng botosanan sa pagdedesisyon. Ang mayorya ang magpapasya, ang mayorya ay mas nangingibabaw sa minorya. Ang boses daw ay nasa pagboto. Ang [partisipasyon ay nasa lebel ng paghalal ng representatibo ng interes. Ang pagboto sa tao bilang representasyon ay tulad ng pagpili ng produykto na gusto mong bilhin. Ang pamamaraan ng pagpili ay nakadepnde sa kung ano ang inaakala mong kailangan. Pero wala naman talagang panganagialngan. Ang produkto ay mayroon paraan sa pangaakit at pagpapaniwala na mayroon itong silbi. Ang pagpili ng produkto ay parang pagpili ng kandidato. Bago pa man umabot sa pagdedesisyon ang botante na bubuo sa mayorya, nagwa na ang deisyson para sa atin lahat. Palakasan ng palakpak. Pagarbuhan ng epekto. Pataasan ng ihi.pagaraan ng mga plataproma. Pagndahang palataporma. Paayusan ng buhok, ng makeup at damit. Populiradidad ang batayan ng p[agboto. Kagaya ng pagbili ng produkto. Sumasama ang tao sa kung kanino akala niya ang pinakapopular. Binibili ng tao ang produktong binibili ng lahat, ang paggiging mayorya ng kandidato ay paggiging mabenta ng produkto.

Ang paghahanp ng alternatibong modelo ng pagbibigay at paglalagay ng responsibilidad ay makikita sa diagram ng konsesnus. Tumutukoy ito hindi sa pananaig ng mayorya sa minorya. O ng marami sa kakaunti. O gumagana ito sa pammagitan ng paggiging sikat.

+konsepto ng konsensus
+pratika ng konsensus
+kagamitan ng konsensus
- pagboto + demokrasya

1.Vicki belo
2.Pie calayan
3Mmda art/ pink
4Grace padaca
5Chavit singson
6Rodrigo Duterte
7Dick Gordon
Carmencita reyes
8Joey marquez
9Kris Aquino
10Paty laurel
11Asia agcaoili
12Rene requiestas
13Jimmy santos
14Vandolph
15Dolphy/pidol
16Vaseline
17Safeguard/zest
18Genersos
19Matador
20Deal or no deal
21Game knb
22Extra challenge
23Amazing race

III. Lipunang Flipinino + Piniratang Kapitalismo
nasa yugto na tayo ng digital at virtual, bagamat mas marami ang nakatali sa lupa. Binura n ang teknolohiya ang agwat ng lupa sa kalangitan. Wala nanag paggitan nag luma at bago. Nagaabot ang lahat sa isang absulutong dimensyon ng paggigng digital at virtual ang mundo. Epekto ito ng globalisadong pakikipaguganayan. Sa amamagitan ng mga bagong medium, tuald ng internet, cellphone, email, pagbablog at ebooks. Sabaysabay na umiiral ang mga luma at bagong medium. Lahat ay nalulusaw sa akselerasyon ng

teknolohiya, ang hinaharap ay bumabangga nanag tuluyan sa nakaraan, ang produkto nito ay ang tinatwaga nating aksalukuyan. Mapapagiwanan ang mag huamhalik sa lupa, at bubulusok ang mga umaabot sa kataasataasan. Ang mga mababagal ay sasad sa dagat. Habang ang mag mabibilis ay papaimbulog sa hangin. Ang kasasayang mala-mala, ay nagkakaroon n ang

materyalisasyon. Naging konkreto na ang pagbabanta ng teknolohiya, ang inembento ng tao ay naghihigante na sa mga imbentor nito. Bumabalik na sa tao ang kanyang makina. Nakakulong na tayong lahat sa dimemsyong hindi umiiral maliban sa ating sariling mag utak na nakakunekta at naksaksak sa sangasangang sapot ng biglaang transmisyon ng impormasyon. Wala nang mga institusyon na nasa labas ng utak ng tao, ang mag eskwelahan, ang mga

pabrika, ang mga telepono, maging ang telebisyon ay nakakunekta na sa mga ugat-ugat ng mga elektronikong mga mananayaw. Sa musika ng mga uno at zero ng minadaliang kamatayan at muling pagakbuhay. Umiikli ang ating kamalayan at luamlawak ang ating

hindi kamalayan, nahihimbing na tayo sa paghehele ng teknolohiya. Ang mga matataas na bantayog ng sankatauhan ay ibinabagsak, hindi n ang mag tao. Kundi ng mga makinanag, kagilagiallas ang bilis. Mahirap nang maging tao, ang depinisyon ng paggiging tao sa pganitong panahon, ay paggiging makina. [pinapaktabo ng inembentong

libog at pagnanasa., ang buhay natin ay nakasalalay sa kurynete at langis ng teknolohiya. Hindi to gagana kung sakaling papasukin ng saboitaheng sakit ang sistema. Matagal nanag may sakit ang sistema, gawa ng milya-milyang aborsyon ng mga nagmamahal at ayaw sa teknolohiya. Ang mag mekanismo ng terorismo at pasismo ay hidni na umiiral sa labas. Kundi nasa

loob na ito ng sarili nating mag sistema ang mga mikro-rebolusyon ay pinatay n ang mga makina. Wala nang pusibildiad sa pagtakas maliban sa pagputol sa agwat na naghihiwalay sa ating bilang mga tao at makina. Wala nang mga panahon. Wala nanag oras. Wala nang sasabitan pa. wala nanag papatungan pa. lahat ay natutu[pi papaloob at papalabas ng mga strata ng mundo. Ang mundong pinapaandar ng piangsamsamang kinuhang pagnanasang

nabuhay.w ala nanag gustong mabuhay bilang mag tao. Lahat ay gusto nanag mgaing mag android at makina. Hidni nakakramdam ng sakit., hindi nagakaksakit. Hindi nagugutom at nagahhanap ng pagkain. Hindi na nauuhaw sa pisikal na tubig. Hindi naghahahanp ng kapwa. Lahat ng ito ay nagunaw sa bisa ng teknolohiyang virtual at digital. Hindi gawa

ng mag sariling instrumento at libog. Ang libido ay hindi na gumagalaw. Ang katakottakot na mga produkto ay naibenta na. wala nang pamimilian. Ipinanganak na ang kamatayan ng mag tao. Mabuhay ang mag makina. Mabuhay ang bilsi at gera., mabuhay ang pakikidigma. Ano pa ba naman ang ating magagawa?

mga unang pelikula nina lumiere,
L1 mag tumatawid sa tulay. Bumababa ng tren. Tumatakbo na mga tao. Mag kumalas sa pintuan. Puampasok sa binatana. Mga taong nagpapatawa. Mga taong kalbo. Mga kuneho at mga nagdidilig ng pinggan. Nagaayos ng mga paying. Mga matatada at mga babaeng nakatoga. Ang mga tanim na nasa pasong basag na. ang mga marurunrog na mga lalaki, tapos na ang pakikibaka. Ang mga babaeng hindi na birhen. Sabog na ang utak ng mga nag-iisip at mga nagaakalang nagiisip.

mga kasunod na pelikula ni Edison
ed naganak na ang mag naunanag teknolohiya ng teknolohiya. Nagkaroon n ang mag makinarya s amas malwakan na distribusyon ng pelikula. Mula sa paisa-isang mga pelikula, nireprodyus ito para sa mas armaighang produksyon. Bingyan ng patent ang prodyektorat minopolyo ang ang paggawa ng pelikula. Nabuo ang mafia ng Hollywood. Nagsilikas lahat sa mga bulubudnuking lupain ng pangako, sa California.

ang huling pelikula ng Hollywood.
Pauulit ulit at wala nanag diperensya ng mga pelikula. Nagakroon ng tamang designasyon ang mag pelikula mula sa paggawa nito, sa pagpapalabs sa mga sinehan hanggang sa pagpaparenta ng mga may-ari nito sa mga manonood sa kumprotableng sopa at sala. Malaki ang pera s apgagawa ng pelikula.s mas malaki ang pera sa pagpapamudmod nito sa masa. Mas malaki ang per ang pagpaparenta. Ang pinakamalaking pakinabang ay ang pagbebenta nito sa bangketa. Hindi naman talaga kumikita ng limpak ang mag muslim at mag bisayang nagbebenta ng mga dvd kundi ang mag instik, Malaysian, Indonesian, pilipinong nagbabagsak sa pilipinas ng mag piniratang produkto. Amatagatagal na rin umiiral ang pamimirata s apilipinas. Panahon pa ni humabon, meron nang mag piarat sa mundo. Maging ang dakilang mga estado ay dumaan sa proseso ng pamijirata at pagagwa ng sariling pirata. Ang mga malalaki at mayayaman na bansa ay nagalagak ng sankatotak na panahon ng pera sa pagpapaunald ng kanilang pamamaraan ng pamimirata.

kabaliwang Pilipino/mala-pyudal at mnala kolonyal o ang semi-formal semi-casual na pinoy
sa esensya ito ang kahulugan ng paggiging Pilipino. Anong histsura ng Pilipino?

Pagkilos/ behavior
Sumali ako sa Philippine idol para maging alipin ng ilusyon. Upang yumaman at kumita ng oera para mabilis ko ang lahat ng gustong mabili,. Gusto ng malaking lupa, ng palasyo at pinakabilis na de gasolinanag karwahe. Gustong magpabata, magpainjek ng botox at magpasipsip ng taba. Magpaatnagos ng ilong at magpaputi ng balat. Gusto kong tumagkad at maging basketbol player, gusto kong tumamabaya t lumaki sa bilayaran at maging world pool champion. Gustong magensayo sa parke at magboxing at lamapsan ang lahat ng mga mga naunanag boksingero. Gusto kong maging sikat, madamay sa mag away ng mag malalaking tao. Gusto kong m\puamsok sa mundo ng shobis at pagusapan at pagsimulan ng mag tsimis. Gusto kong pumasok sa pulitika, tumakabo at manalo sa eleksyon. Gustong kong magpakasasa sa kayamanana. Gustong kong yumaman at mabili lahat ng pusibleng produkto. Ang pinakabagong cellphone. Ang pinakamalupit na kotse. Ang piankamagarang bahay. Ang pinakamagandang babae. Makapangasawa ng pinakagwapong lalake. Gusto kong lumangoy sa malaking batya punong puno ng pera. Gustong maligo ng salapi. Gustong manalo sa loto. Gustong ubusin ang pera sa kasino. Gustong manalo sa sugal, sa tong its, sa puosy, s amah jong, sa sabong, sa sakla, sa bingo, sa sweepstakes sa lotto. Gusto kong patayain si bill gates at si steve jobs. Gustong agawin si brad pitt kay angeleina jolie. Gustong patayin si Katie holmes at magpasibak at magkaanak kay tom cruise. Gustong magkaanak nang pinakamaganda at pinakagwapo.

Pagiisip / cognition
Tumatakbo sa utak ko ang pelikula kung saan ako ang bida. Lahat ay kontrabida na papatayin ko lahat sa huli. Ako ang magtatagumpay at mananalo.

Pakiramdam/ affect
Pakiramdam ko, masuwerte ako. may araw din na makakaahon din ako at pamilya kos a kahirapan.

- simulasyon/simulacra rape sa pilipinas
+paggiging banal at mga santo
+edukasyon sa hollywood
+teknolohiya ng internet

Pari/detektib
Makailanga beses ako naglakad mula sa kanto ng Annapolis hanggang papasok nito. Hinanap ko sa interenet ang address ng opisina ng Philippine association of recording industry
Omd/edubong complex
D king is dead/erap live
Mga pirata sa greenhills
Mga bangketa ng quiapo
Mga mp3/zine sa recto

- spectacle ng rape ni nicole
+nicole/pilipinas
+smith/amerika
+biktima at salarin

Mga relasyon/kakumagan
Para sa mag babaeng pinagbatehan ko
Sa loob ng mahba-habang panahon
Hanggang sa ngayon
Pamela Anderson/ Francine prieto
Madonna/ Cassandra ponti
Jenna jameson/ Lolita de leon
Tera Patrick/ myles hernandez
Asia carrera/ patricia javier
Francine dee/ gwen garci

- pamimirata/virtual + digital
+kababoyan, pangbababoy, baboy

Vhs/cassette tapes
Vcd/compact discs
Dvd/digital avcd set
Inetrenet at papel o
papel ng internet

iii. relasyon sa kapangyarihan sa subic rape/ vfa

1Miriam defensor
2Katrina legarda
3Gabriela silang
4Tandang sora
5Atang dela rama
6Ka amado
7Benedict Anderson
8Gabriel kuhn
9Diliman review
10Sitting amok
11Ambisyoso
12Caloy/carlos
13Purple chickes
14Richard rorty
15Helene cixous
16Luce irigaray
17Julia kristeba
18Yoko ono
19Philip medel
20Ndia Blanca
21Rod strunk
22Pan dong abay
23Rosana roses
24Lolit solis
25Joey de leon

IV. nomadology ng mga punk sa pilipinas zine
sa huli, ang natitirang katanungan. Ano ang nagawa mo sa mundo? Hindi to kwestyon kung tama o mali ang ginawa. Ang mas tamang tanungin, gumalaw ka ba o hindi? Dalwa lang pusibildiad nito, ang pagsabio nang hindi o pagsabi ng oo. Ang mga palman sa kwerdas ng pagraraspnay marami sagulsagol. Maraing pamamaraan ng paggalaw, walang tama at maling paggalaw. Ang mali ay ang paninwiala sa paggalaw kahit walang ano mang paggalaw ang nagyari./

may sariling mundo ang mga punks. Nahihirapan silang kumunekta sa iba na iba sa kanila. Iba sila sa tingen nila. Ang tingen nila sa iba ay iba din. Mag taga-ibang planeta ang mga normal na tao sa kanila. Ang tingen ng mag normal na tao sa kanila ay abnormal. Sila ang mag taga ibang planeta. Wala silang obligasyon na magpaliwag. Hindi sila maksalanan. Wala silang obligasyon na thumingi ng tawad. Hindi sila nagkasala. Wala silang kailangan na ikahiya. Hindi nila ikinakahiya kung sino talaga sila.

- impluwensya galing sa labas ng pilipinas
hindi lang isla ang pilipinas, kunkektado ng mga dagat. Ang inaasahang malawak na agwat ng mga isla sa pilipinas at iba pang mga sila sa labas nito, ang tubig ang siya rin namang naguugnay sa ating lahat. Mas mabilis ang transmisyon sa tubig kaysa lupa. Mas mabibilis ang mag sasakyang pandadagat s amga de-gulona mga makina. Ang mga karagatan ang siyang naghihiwalay sa atin at siyang nagdududgtong sa ating lahat. Ang limitasyon ng tao sa langit at lupa ay tinatagos ng tao sa paggalugad sa sankatubigan. Ang mga mahahaba at maiikling doigmaan sa mundo ay hidni mga hiwalay na mga pangyayari sa kabilang dako ng globo, kundi may malawak at makikitid na epekto sa kalawatan. Ang mudno ay dambuhalang aquarium, ang mga tao sa kanya-kanayang mga nilalanguyan ay umiinom sa iisang batis at humihinga sa iisang hangin.

May talab ang eksena sa ibayong dagat sa kanila. Kasabay na pagdagsa ng tugtugan ang sensibildiad ng mag punks. Sabi ng iba, walang sensibilidad at walang modo ang mga punks. Pero para sa mga punks, ang mag tao na ang tigen sa sarili nilang normal, ang siyang mga walang respeto sa kanila. Bastos ang mag punks, para sa mga taong may konsepto ng moraldiad. Tama at mali. naggigng tama ang mali sa mga punks. Ang mga bagay na mali, ay tama sa mga punsk dahil Malaya sila sa otoridad. Sa kani-kanilang mag pamamaraan. Sa sariling paggalaw hindi nila kailangan ng estadong magpapsunod sa knaila. Walang panagnagailangan sa gubyerno. Walang panagnagailangan sa mag institusyon. Walang panagangailangan sa tulong iba. Ang kailangan lang ay ang paggalaw. Sa huli, paggalaw ang buhay ng mag punks. Ang pagbyahe at pagtitrip. Kung saan man abutan. Gagagalaw at gagalaw pa rin ang mga punks. Wala silang pakialam sa anumang rason lmaliban sa kailangan nilang gumala at gumalaw.

+ music, fashion
Ang tatutang balat ng mga pintados ay tinawag na gawa ng mga demonyo at mga hindi sibilisadong mga espirito. Pinalitan ito ng damit, tinakapan at binura sa kaisipan ng tao sa grupo ng mga islang lumubog at lumitaw pagkatapos ng artipisyal na paghahati dulot ng kolonyalismo. Ang mag aritis at panakip na kawad sa mga ngipin ay ginawang masama. Pinasama ng relihiyon at sibilisasyon. Ang ating mga ninuno ay mga hardcore na ginawang mga abnormal. Hated ng mga tela at sibilisasyon, ng kultgura at pananamit at pagaayos ng katawan

May sariling mundo ang mga punks, may sariling konsepto, may sariling ideya, may sariling pamamaraan ng pamumuhay. Ang punk ay hindi natatapos sa pagsasabi na punk ako. o mga punks ang kasama ko. ang paggiging punk, sa totoo lang ay walang depinisyon. Ang mga punks ay assembl;age ng mga hindi magkakaparehong mga paggalaw at pagkilos. Hindi to sabog. Hindi ito kalatkalat. Hidni nito kinikilala ang mag lumang mga batas. Wala itong kinkilala na mga panginoon. Wala itong kinikilalang mag bawal. Ang isang batas ng mag opunks ay bwal anag bawal. Ang kanilang mag panawagan ay pagskwat. Squat d world babay. Ang panggegerilya at pangpupunks ay may malabaong kayganbyan sa isa’t isa. Pero kinalaman. Wala silang sinusunod. Sarili lang nila ang klanilang pinapakinggan, kahit mga kasama nila. Hindi din nila pinapakinggan. Walang otoridad. Walang ibang pwersa liban sa sarili ang mahalaga. Walang kwenta ang mga bagay na may kwenta sa iba. Hindi nila kailangan manumit nang tuald ng nakakarami. Hindi nila kailangan na kumain tulad ng pagkain ng iba. Hindi nila kailangan na sumakaya at magbayad ng pamsahe. Hindi nila kailangan na magbayad. Kelngan lang nil ang sarili nila para kumilos.

+creative resistance
Ang mga pagpapahayag at hindi pagpigil sa mga bugso ng damdamain na nasa mga maliliit na pagkilos at pagsasagwa ng mga rebolusyon ay gianwang kahibanagan. Pinaliit sa kahon ng kabaliwan ang sinagawang pagahhanap ng mag n inuno sa pagbabago. Tinuring na mga bandido, sira ulo, panatiko, terorista ang mga taong naghahanagad ng pagbabago. Ang bumabangga sa interes ng estado at simbahan ay tinaturiang kawalan ng pnanamanpalataya at pagsamba sa mga demonyo.

Buy nothing day
Taon-taon ay ipinagdidiwang ang araw na ito. para sa mga taong pamilyar sa adbuster magasin ni kale lasn. Lalu na para sa mga taong hindi nakakakilala sa kanya, at sa kanayang akalat na culture jam. Ang araw na ito ay bumabangga sa establishemneto nagtuturo at nagkukondisyon sa tao na bumili at lustayin ang liaks na yaman sa pagkonsumo ng produkto. Konsumerismo ang sagot sa tanong bakit kiankaialngan bumili ng sabon panghilamos sa umaga. Bakit kelangan, magsipilyo at bumili ng colgate. Bakit kelangan na bumili ng pandesal at kape. Bakit kelangan mamasahe sa pagsakay ng traysikel, jeep, bus atr maging sa mrt. Bakit kelangan puamosk sa eskwelhan at mag-aral? O bakit kelangan na pumasok sa opsina o pabrika upang magtrabaho. Bakit kelangan kumita ng malaki. O bakit kelangan mag-aral nang mabuti. Nininkaw ng kapitalismo ang dahilan para mabuhay. Ang paggiging Masaya ay naksalalay na sa pagbili ng produkto at pagbebenta ng sarili. Para makabili ng produktong inaasamasam. Konsumerismo ang praktika ng pagagaw ng pagnanasa at libog upang mabuhay. Kinidnap nito ang ating kasiyahan at pinalitan ng pagnanasa sa produkto. Kaya minsa sa isang taon, tuwing ika-24 ng nobyembre nagkakaroon ng pagkakataon ang tao para mag-isip kung ano ang sususnod na bibilhin sa palengke ng mga ideya o kung ano ang meron ngayon sa talipapa.

Foods not bombs
Maraming pulitika. Kalse ng pulitika sa pilipinas. Pero hindi nakakain. Iba ang fnb, may pakain ka na. may matutunan ka pa. hidni lang sikmumrua ang matutugunanag panagangailangan nito, kundi ang kagutuman din sa impormasyon ay malalamanan din ng fnb.

A fest filmshowing
Sawang sawa ka na bang manood ng mga pelikulang mapupulot mo din naman sa bangketa, o pinapanood sa kasunod na bahay/ hindi ka na maghihintay sa sinehan para magkaroon ito ng rebista o premiere, kelangan lang magtyaga sa paghahanap sa mga suloksulok ng mga pirata, wah la. Andyan na agad. Lahat ng hinahanap. Pero asan ang iba pa. ang iba pang klaseng palabs. Mga dokyu, mga animation, mga porn na matino. Ang mga hidni nbasurang mag pelikula. Ang mga pelikula na hindi recycled sa paulitulit na siklo ng paghahanp sa mag tagapagligtas, mga babaeng inapi at ginugulpi, mga machong lalakeng kaliwa kana ang dalang aramas at katakjot takot putukan at isnag palangganang bala. Asan na ang mag pelikula na walang suntukan, may katutan sa gitna at patayan sa huli. Asan ang mag pelikulang walang kakornihan, mga halikan at samapalan. Wala sa sinehan/. Wala sa eskwelahan. Wala sa bangketa. Wala sa mag pirata. Ang [elikulang bumabangga sa lahat ng ideya na ang kakaiba ay kaperaho lang ng panaginip mo kahapaon. Sa paghagilap ng mga nawalang bagay at paghipo sa mga naliligaw na silakbo. Ang mga pelikulang naghahanp ng mag manionood na tinatamad, aantokantok, at nakakatulog na sa silya sa kalagitnaan.

A fest worksyaps


Sona shortcomings
Direct action
Dead sites

Pagshashoplift ng supply
Mas masarap uminom ng alak galing sa tindahan nang hindi nagbabayad. Masarap kumain ng pagkain galing sa 7-11 o mini stop nang pinitik mo lang. may mag bentahae kung mag-isa ka lang na pipitik. Mas malaki ang pusibilidad ng pagpitik nanag walang sabit kung mas marami kayo. May isang kukuha ng atensyon ng sikyu. May isang aagaw nang panisn sa tindera. May isang gagawa ng eksena. At isang pipitik talaga ng mg akakaialnganin. May ganja ka. May pagkain. May alak. Solb ka na. maaari na uling magrebolusyon bukas. May gasoline na ulit sapggalaw. Mahirap pumitik kung mag-isa, kung libro ang pipitikin. Ilang beses mo dapat pag-aaralan ang mga rut ang pagtakas at pagdadahilan kung sakaling mahuli at magkabukingan. Ilang beses ka dapat bumalikbalik at maging pamilyar sa mag tao at elemneto ng nanakawan mong tindahan. Bago mo pasukin, magdasal ka muna na di ka mahuhuli. At humingi nang tawad pagkatapos. Magdasal at magpasalat sa diyos ng mag magnanakaw at mag patron ng mga maimitik. Dahil sa mga bagong idolo na ito, gumugulong ang paggalaw sa ilalim ng normal na lipunan. Ang lipunang gumagawa ng mparaan na taksan at gamitin ang sistemang nanggagamit sa kanila.

Paghihitchhike ng trip
Maraming kalse ng paghihitch, para makalibre ng pamsahe sa pagbabyahe. May mga nagdadahilang wala nanag pera. Diyan lang naman sa kasunod na kanto, kahit miluyamilya pa ang layo sa destinasyon. Nadadanan naman sa tamang negosasyon at mabuting usapan anag lahat. Pagka minsan, di mo makasundo ang konduktor. O sadyang kupal lang ito at gustong gamitin ang kapangyarihan sa pagbibigay ng tiket, ilang tadyak at suntok ang aabutin bago makarating. May ilan naman ayaw nanag magsalita at ayaw mag-aksaya ng laway. Walang mahihita sa pag-uusap sa otorida. Una, wala naman tenga ang mga ito. ikalawa, wal anaman silang simpatya s ainyo. Para baganag hindi naiintindihan na mayroon mga tao na nabubuhay sa pagbabyahe, sa pagpunat sa mag lugar kahit kulang sa pamasahe. Ikatlo, talaga walang kwenta lang talagang tao ang magi to. Ngayon, bakit pa idadaan sa usapan. Hwag na lang magpaaalam. Magkaiba nag eksena kung may pamasahe ka irn naman talaga, at gusto lang subukan hanggang saan ang kakayanain na pasensya ng kundoktor, tsuper at inspector sa mga pasaway. Kung hindi rin naman sisisngilin, bakit magbabayad pa.

Pagiscav ng pagakin
Sa mga hapagkainan sa esem, nakakalat ang sborang pagkain. Sa mga mcdo, Jollibee, chowking at wnedy’s maraming sobrang pagkain. Kahit nakapaskil sa labas bilyon-bilyong tao ang nakakkaain, mas marami pa rin ang nagugutom at namamatay sa kagutuman. Marmaing pagkain. Pero maraming hindi nakakain. Marai ang mag feeding program sa mga parke sa maynila ayt maging sa iba pang mga lugar. Hated ng ilang mag may konsensyang pilatropo at mag relihiyosong gustong lumamapas sa langit o sadyang gusto lang makabawas sa kasalanan. Kahit paano, nakakabawas naman sila sa problema, imbes na nakakadagdag dito. Marami ang pumipili, tuwing martes, hwebes at sabdao. At iba pang mag araw na may pakain. Kahit sa mag eskwelahan, may ganito ding eksena. Mas masarap ang pagkain kung mas malayo ang lugar na pinanggalingan ng mag nagsalita. Hindi na usapin kung meron o walang pakain. Ang uspain ay kung nakakabusog ba o masarap ang mga pagkain. Para s alahat ito, para ano pa at naging pampubliko ang forum. Kakaibiganin mo ang mag nagkecater para makabalik ka sa sususnod at may mag barkada ka na sa loobv na hindi ka pipigilan na bumalik. Kelangan nga lang pumili. At kung minsan, o mas madalas mayroon ding mag kupal na mga propesor na sisisngit salinya at gustong sabihin, kami muna bago kayo. Pero walang pakialaman, masisiba ang mag pumipila at bumabalik at nagbabaon. Pero mas matakaw ang mga pulagas na sumisipsip sa mga tuta ng estado.

Pagi-squat ng tirahan

+attitude/counter culture
Ang pagiimbento ng sariling mga pagkilos, pagiisip at pakiramdam ay pinalabas na pagtalikod sa mga pangako ng pag-unlad. Ginawnag atrasado ng estado ang mga paggalaw na nasa labas ng kanilang instusyon. May talaban ang kontradiksyon sa pagdating mag banyagang pagtataya. May mga nasimulan na dito, hidni na nagangailangan ng paghahanp ng iba pang mga modelo. Pero di ito nagngahulugan nang hindi paggamit sa kung ano ang binigay ng estado. Ang punto ay hindi pagdurog at pagbasura sa mga naibigay na ginhawa ng estado sa pamamagitan ng teknolohiya. Ang proseso ng paggiging makina at paggiging sibilkisisado ay maaaring masabotahe. Pwedeng pasabugin ang mga gusali, maaaring durigin ang mag ideyang poinpalaganp ng makina ng estado. May pagkakatao at panganagilangan sa rebolusyon, hindi lang para s amga makro rebolusyon na nangangailangan ng iisang dulo at iisang pammaaraan. Hindi tinitingnan ang mga pagkakaiba bilang makapangyarihan na potensyal sa pagsasagawa ng pagtalima. Ang baottanaw sa mga pagkakaiba at diperensya ay hangga lamang sa limnitasyon ng pagsasagawa ng mga kalatkalat at sabogsabog na mga pagkilos. Hangga ngayon ay iisang molde pa rin ng rebolusyon sa pilipinas. Ang hinulma ng mga maoista at mga nagpapakilalang mga messiah ng rebolusyon, ang mga marxista at mga leninista. Mga humahalik sa paa ng mag lumang idolo, ang mag yumak\yakap sa mga ideolohiya na galing sa labas. Iosa ito sa dalwang tendensiya nang hindi paggalaw na nakatago sa limitadong aktwal na paggalaw. Hindi maaring lumaya sa dominasyon ng pagiisip na mga alipin sa pamamagitan ng pagtanggap sa pagbabago bilang rebolusyon. Ang pagappalait ng estado ay hidni garanatiya sa pagkalanta ng panagnagailangan at pangarao sa estado. Ang komunismo ay mas burukratiko kaysa sa kapitalismo. Ang pulang burukrasya ang siyang wawasak sa ilusyon sa rebolusyon. Bago pa mahuli ang lahat , sa ganap na bualg na pananamantaaya sa rebolusyon na inemento at hinabi ng mag propresyunal na mag rebolusyunaryo. Maniwala muna tayos a ating sariling kapsidad. Ang pagsasagwa ng mga mikro rebolusyon ang bubuo sa hulking rebolusyon at pagsisismula nanag araw araw na pagrerebolusyon.

- kontekstwaklisasyon ng punk
+punk na musika
+suot ng punk
+eksena ng punk
- praktikalidad ng paggiging DIY

iv. paggalaw ng mga punks sa eksena/zine

1The clash
2Radiohead
3Sex pistols
4Thom yorke
5Bjork/ice cubes
6Sonic youth
7The ramones
8The jerks
9Popong landro
10Sampaguita
11Asin
12Matisyahu
13Rage against the machine
14Pinikpikan
15woodstock
16Kadangyan
17Heber bartolome
18Yano
19Alanis morestter
20The smiths
21Morissey
22Tears for fears
23The dawn
24Beatles
25John 26Coltrane
27Jimi henrix
28Nirvana
29Stone temple p.

schizoid
astigsipedro
Ang mga schizoid na mga flipino]ang lipunang flipino sa atrasadong kapitalismo
<panahon ng pamimiratang virtual/digital Kung paano magsalita ang schizoid, ganun magsalita ang mag pilipino. Flip ang mga pinoy, hindi mo maintindihan kung paano nagiging pilipino ang pilipino, kasi nga sa karansan nating kolonyal at sa porseso ng pagsasabansa natin. Patuloy na sa pagbabago at redepinisyon ang pilipino. Perpetual na nasa proseso ng paggiging ang mga pilipino, ang batayan nito ay bakas sa ating kultura. Ang kulturang manipestasyon ng kontradiksyon at talaban ng ilusyon ng pangarap na industriayalisasyon at ang realidad na hindi naman talaga tayo industriyalisado. Ang kultutra ay pordukto ng pagtatalaban at kontradiksyon g pulitika at ekonomiya, ang atrasadong kapitalismo. Saan ka namna makakakta ng lugar s amundo na pusible ito, sabi nga nila only in the philippines. Sa pilipnas lang meron ng ganyan, ito ang plaiwanag sa lahat. Ang mag pilipino ay binubuo ng kolonyal na nakaraan at panagrap na globalsiasyon. Hindi mo na mapipigilan ang panahon ng globalsiasyon sa lugar na malayong malayo pa sa industriyalisasyon. Ngayon, saan mo hananapin ang mga sintomas ng kabaliwan, sa palagay ko makikita itong malianw na malianw sa ating lenggwahe. Kung tutuuisn ang filipino na lenggwahe ay produkto ng proseso ng kolonisasyon at dekolonisasyon. Kung papansinin, ang filipino ay dapat sanang pinaghalohalong lenggwahe sa pilipinas. Ang filipino sana ay pagkukumbina ng ilokano, kapangpangan, tagalog, bikolano, bisaya, hiligayanon at iab pang rehiyonal na mga wika. Pero ang filipino na meron tayo ngayon ay kumbinasyon ng kastila, ingles at iba pang hindi naman atalga pilipino. Ang depinsiyon ng pagkapilipino ay makikita at makukuha sa lenggwahe bilang repleksyon ng kultura, na siyang sintesis ng pulitika at ekonomiyang meron sa pilipinas. Isa-isahin natin: ang mga mahihirap at malalaking termino tulad ng schizoid, ang lipunang flipino, atrasadong kapitalismo at panahon ng opamimiratang vurtual o digital. Sa bisa ng teorya ng pagtatalaban at kontradiksyon at psychopathology ng schizoprenia, titingnan ang lenggwahe bilang materyal para makita ang himaymay ng kulturang flipino. Ang pamamaran o methodo ay kultural na lapit at schizo-analisis. Ang mga schizoid na mga flipino] – ang character sketch Anong klaseng nilalang ba ang Pilipino? Ang mg apilipino ang suma total ng pakikibaka ng mga tao sa pilipinas. Ito ang katuturan ng pagpapatiwakal ng mag totoo nating mag bayani at mga nabuhay na mga duwag na tinatwag din nating mag bayani, silang may mga bkung anu-anong busto, monumento at mga dambana. Ang Pilipino ang produkto ng talaban ng kaduwagan at katapangan ng mga peke at totoong mga bayani. Ang Pilipino ay ahas na nagsasanga ang dila sa ingles at kastila, nagpapalit ng balat at tuloy-tuloy lang kung kumikilos. Para tayong mga kuntador, all weather pero pagtinutopak, madali lang palitan gumugulong na uli. Sabi nila, only in d pilipins. Totoo, an ironya ng lahat ng ironya. Ang komedya ng lahat ng komedya, ang trahedya ng lahat ng trahedya. Ang mga Pilipino ang pinakamalupit na mga niallang sa balat ng lupa, parang mag ipis kahit buhusan mo ng asido ayaw pa rin mamatay. Sabi ng ka ernie, kahit hindi makatotoanana nag kanyang mga q&a, kahit daw magkaroon ng fallout at radiation, ang matitira sa iabbaw ng mundo, mga Pilipino? Hindi mga ipis, pero pwede na rin m apilipino, matitigas nag mga bungo ng lahi na ito. Paano nga hinahati ng Pilipino ang kanyang panahon, bilang alipin ng konsumerismo. Ang nagdedetrmina, bukod sa lupa. Kahit nga ang moda ng kabuhayan sa buong pilipinas daw ay mala-pyudal at mala-kolonyal, ang mga Pilipino ay mala-mala rin. Hinid mo maityak kung mala-tao o mala-hayop. May kalabuan sa puntong ito. ang lipunang flipino;pilipino – ang setting anong klaseng hayop ang lipunang flipino, ang ginagalawang aquarium ng mga baliw na Pilipino. Kung ang buong mundo ay isang karagatan, walang nagmamay-ari pero lahat ay nagnanais na bakuran, an pilipinas ay isang maliit na aquarium ng mga piranha at halamag dagat. Nagkakaroon ng kagukluhan dahil sa dami, nagkakaroon ng kumpetisyon, ang mag pagkain ay kinakain ng kumakain. Ang mga predator ang kumakain sa mga prey, kalokahan ang palagay ng mga vegan na ang meat ay murder. Ang lohika, tao ang kumakain ng hayop, hindi ang kabaliktaran. Ngayon, paano nababaliw ang mag tao sa pilipinas, may dalawang pangunahing dahilan: una, gutom lang at wala nang makain ang mga tao sa pilipinas liban sa noodles at sardines, pangalawa, dahil sa post traumatic stress na nakukuha ng tao sa mahabang karansan nito sa kolonisasyon at kolonhyal na nakalipas. Ngayon, kung may lason ang tubig sa aquarium, malamang kung hidni mamatay ang mag halamang tubig at mag isda sa loob ay may kalalagyan ito. Hindi na lang aquarium ang aquarium. Kundi isa na ring sanatorium. sa atrasadong kapitalismo – ang panahon sabi ng nd, mala-pyudal at mala-kolonyal ang moda ng produksyon sa pilipinas. Pero sa tingen ko, ito ang nasa utak ng mga Pilipino, kahit ang marami sa kanila ay hidni alam kung anong tawag sa kalagayan nila. Ang ilan, ni hinid pa sigurop naririnig ang saliang kolonyal o pyudal. Ang ilang daang taon, at ilang dekada pa ng kolonisasyon ay nagresulta malaking kalituhan, dambuhalang pagkalito kung sino ba tayo. Mga anak tayong lahat ng kolonyal na nakalipas na nagpupumilitna makaalpas sa ksalukuyang hinaharap na atarsadong kapitalismo, gumagamit at umiikot sa ating sistema ang pera bilang gasoline, langis at sebo ng makina para gumana. Pero imbis na pagkakaitaan ng mga tao, ang mga tao ang pinagkakakitaan. Ang mga tao sa oilipinas, bagamata wala tayong mag sariling mga idnustriyalsiadong klase ng kapitalismo kungs aan maaaro gumawa ng sanlaksang mag oridukto sa pinakamaiksing haba ng oras. Ang pilipians ang pinakamalaking tindahan ng pinakamurang sahurang alipin. <panahon ng pamimiratang virtual/digital – ang kontradiksyon Ngayon, anong problema. Relatibismo, wala sa object x at object y ang problema, kundi nasa relasyon nito sa isa’t isa. Bumibilis ang object x kung ikukumpara sa object y, kung mabagal ang object y, e di malamang mas mabilis ang object x. kung nauuna ang object x sa object y, mahuhuli ang object y at mauuna ang object x. tatlong paradox ni xeno: n.paradox ng tortoise/Achilles a.paradox ng dahon < lupa lparadox ng pana + target nito ngayon, paano na ang bansang flipinas – ang resolusyon structural violence, sorel BAGO ANG UNANG DIGMAAN pragmatist ang sindakilismo, particular s apransya. At makikita itos a daluyong ng anarkismo sa espanya, ang mito ng general strike na inartikuleyt ni sorel ay kumalat sa mundo. At natutuong matakot ang mga ahente ng estado sa purong kapangyarihan ng karahasan na itong laban miso sa awtoridad ng estado. Malaki rin ang impluwensya ni bergson at Darwin kay sorel. Ang mga assumption ng paggalaw s aksaysayan at pagkilos ng ebolusyon ay may malaking kinalaman sa konspesyon ni sorel sa mito ng genral strike at proyektong sindakilsta. At sentral sa usapin ng mito ng general strike, ang paggamit ng karahasan upang maisakatuparan ang pnagkalahatang pagabanduna ng mga mangagawa sa kani-kanilang pabrika. Nagging malakas ang bugsong ito sa europa, sa pransya nanag pumutok ang 68 student revolt, sa italya nang nagging bantog ang red brigades at ang autonomiya, at maging sa espanya noong panahon ng digmaang sibil. Nasa transisyon ang paggamit ng karahasan sa ilang mag ehemplong nabanggit. media violence, debord PAGKATAPOS NG IKALAWANG DIGMAAN pumutok sa eksena ang mga situationist noong huling parte ng dekada 60s, pero mag-iisang dekda nang umiiral ang situanist internationale bago pa mangyari ang mga revolt noong 1968. amarsan ang imahinasyon, ito ang panawagan ng mga situationist. Ayons a kanilang analisis at pagtaya, ang binubunsod ng mga bansang post-industriyalsiado ay mga taong walang sariling imahinasyon liban sa idinidikta ng urban geography at katakottakot na konsumerismo. Ang sagot dito ng mga istuanist ay pag-alagwa sa paggiging one-dimesnional, hindi malayos a konteksto ni marcuse sa kanyang one-dimensional mman. Nasa dulo lamang ng remote control ang control na maaaring makuha ng tao sa kanyangs arili. Hindi na tao ang tao sa yugto ng kapitalismo mayroon sa pransya noong panahon na ito, magings a ibang bansa sa europa at amerika. Para kay debord ang lipunanag mayroon sa mundo ay lipunan ng spektakulo. Sa kanyang aphoristikong libro ng mga thesis niya sa society of the spectacle, ipinaliwanag niya isa-isa ang prognosis niya sa modernong lipunan. hyper-violence, virilio BAGO ANG KASUNOD NA DIGMAAN mula sa mekanikal na paraan ng pakikidigma, at pagsasagawa ng gera ng mga estado sa iba pa.

pim
astigsipedro
aralpil.197 reflection paper
putang ina mall, pag-aaral ito ng paggiging puta at pagkamuhi sa pinakamalaking simbolo ng kpautahan at salenggwang na kapitalismo at konsumerismo. Pinupuri ang pag-aaral na ito, dekadente ang pag-aaral pero anong hahanapin mo sa isang lipunang dekdente? Dalawang parte ang thesis para s aakin ang pag-aaral, una pinakita ang naratibo ng nagsulat bilang puta mula pagkabata hanggang sa ngayon. Pangalawa, pinakita ang saysay at silbi ng mall bilang simolo.
1. Ang paggiging puta, kung ilulugar ang buhay tao sa esensyang pangkabuhayan, ang
paggiging puta ay nangangaulugan ng pagbebenta ng sarili kapalit ng kita o sweldo. Pero hindi ang sarili ang bnabayarn o katwan mismo kundi ang panahon na inilalaan, ang haba o ikli ng panahon ang siyang binabayran. Hindi na maaaring bayaran ang katawan, kundi ang panahon na gygulin nito s apagtatarabahao o paggawa ng kung anong gusting ipagawa ng magbabayad ng panahon dito. Ang mga may kapasidada na kumuha o magarkila ang magtatakda ng gagawin ng katwan, o mas akamang sabihin ang magdedetermina ng haba ng panahaon ng paggawa, kapalit ng sahod o sweldo. Pero sa mas malawak na pagtingen at pinaluwag na gamit ng pagpuputa, maaaring malugar uito nang hiwalay sa esensya nitong ekonomiko, pero hindi naman din tuklyyan lumalagpas sa paggiging ekonomiko nito, kundi kaugnay pa rin nito ang paggiging puta. Ang pagpapakaputa ay pagkakaroon ng kamalayan ng paggiging puta. Ang pakiramdam na wala nanag magagawa kundi ang magpakaputa na lamanag habangbuhay ang siiyang nagpapagana sa buong sistema, ang mag ayaw aging puta ay namamatay. Namamatay ang mga ayaw na maging ouuta. Pero s atotoo lang, ang mga puta ang namamatay, at nagakakamatay na ang mga puta. White love ni vince Rafael, post kolonyal na pagtalakay sa kasaysayan. Lahat nang hinid nabigyan ng pansin ay utay-utay na hinahawan ng trabaho ng mga kalahok ng debate sa kasaysayan at historiograpiyang Pilipino. Bagamat, ang espesyalsaisyon ng postkolonyal na pagsusulat at pagsasagwa ng kasaysayan ay hindi bago sa pilipinas. Sa tantya ko, nangyari ito nanag dekada 70kung kelan pinamahalaan ni marcos ang pilipinas. Ito ang gintong mga taon ng historiograoiyang pilpino sa ksaysayan ng pilipinas. Ang pinakamalaking assemblage na proyektong pangkasaysayan, ang tadhana. Ang pinakamalupit na mga historyador ay kinumisyon upang magsulat para kay marcos, bilang mga gjost writer sa presidente. Lahat ng suporta at pusibleng mga datos at batis ay ipangkaloob ng estado upang maisakatuparan ang proyektong mito ng kasaysayan ng pilipinas. Ang tadhana ay nasa rurok ng historiograpiyang Pilipino,/ nagkaroon ng hatian sa eskwelahan ng historigrapiyang Pilipino nanag panahong iyon, ang unang bugso ng kasaysayang Pilipino ay hindi aktwal na mga pilpino, kundi mga pari at prayleng nagpapalaganap ng ;ropaganda at inembentong kasasyayn ng pilipinas. Ang sumundo ay mga sundalong mga maerikano, hanggang sa magkaroon ng ujibersida ng pilipinas, ang pinakkumpletiong konstelasyon ng mga disiplina sa pililipinas. Ang utak ng pilipinas, ag unibersidad sa diliman ay nagsilbing tagahasa ng mag utak ng pilipinas, at nireprodyus ang mag sususnod na atgahasa at tagahubog ng utak ng Pilipino sa loob at labas ng up, ang kianlabasan ay ang lampas sa singkwentang tomong kasasyayn nib lair at Robertson, ang kasunod, pero hindi na natapos na proyektong pangaksaysayan ay ang tadhana ni marcos. Hindi matatwaran ang impluwensya ng mga kolonisador sa utak ng mga Pilipino, pero kaakibat nito ang pagtalima at malikhaing resistance na tinatawag na dekolonisasyon. Pumutok ito at dumulo sa debate ng bagong historiograpiya nina Reynaldo ileto, William henry scott at pantayong pananaw ni zeus Salazar. Ikatlong bugso na ang mga sumunod dito, particular si Vicente Rafael at ang kanyang contracting colonialism at white love, ang sequel nito. Ang pilipinas bilang babae, ang babae bilang puta. Ang mga Pilipino bilang mga part eng malaking katawan, ang pulitika ng paggamit ng katwan. Ang pulitika ng ekonomiya ng katawan, ang libidinal na ekonomiya.Fantasy reproduction ni neferti tadiar, ang pagnanasa ang nagpapaikot sa mundo. Ang rason sa bawat pagkilso ng tao at galaw ng ekonomiya ay pagnanasa o pagnanais. Dadalawa ang denomniasyon, mahal o mura. Ang produkto ay pusibleng maging mura, o maaaring maging mahal. Ang batas ng suplay at demand, ay batas ng pagnanasang magkaroon at mawalan. Ang sagot sa lahat ng tanong, ay pagnanasa. Bakit ka nagigising sa umaga, nagssipilyo, nagkakape, kumakain ng tinatpaym, naliligo at pumapasok sa trabaho. Kung bakit, ayaw malate, nagbabasa kunwari, bumabati sa boss, kumamakkin ng tanghalian, at umuuwi ‘pag dating ng kianhapunan. At bakit ka matutulog mamayang gabi at mananaginip, lahat nang ito ay dahil sa pagnanasa. Ang libog ng buhay, walang kwenta ang buhay kung walang llibog. Hin di pusible ang buhay kung walang libog. Ngayon, paano ito nanatili? Kinakailangan ireprodyus din ang pagnanasang ito upang hindi makwestyun at masita , kung gayon para maisalang sa kritisismo at poag-iisip. Ang reproduction ng pantasya o pagnanasa ang isynag sentral na usaqpin kay tadira, sa pammagatan ng pagtalakay ng mag tekstong may kinalaman sa pagpapalaganap ng pagnanasang maging kapitalista ang moda ng kabuhayan sa pilipinas, ay nanatili pa rin ito sa pagkaksadlak sat pagkakatali sa lupa. Ang kolonyal na nakalipas ay mabigat na abubot sa pilipinas, habang nakatali sa lupa ay naghahangad na pumailanlang ang pilipinas sa yugto ng globbalsiasyon. Ang punto, ang konkretong kaibahan ng unang mundo sa ikatlo ay ang mga tao dito. Sa pilipinas, ang isang dahilan at pusibleng pinakamalakingd ahilan bakit yumaman ang mag instik at si henry sy at patuloy na nakalubog sa kumony ang mga Pilipino.

2. Ang paggiging mall ang modelo ng lahat ng mall sa pilipinas ay ang spektakulong
inawa ni hmer sy. Gusto nating lahat si henrys y at ang kanyang handog sa pilipinas at buong mundo, ang esem. Sino ba ang ayw tmabbay sa malamig na erkon ng esme at malawak na parke na tinatwag na esem? Kung meron man sobra=sobra sa mga Pilipino, yun sigurong sobrang oras na ginugugol ng mga Pilipino sa kakatunganga sa loob ng mall. Kung sa ibang bansa, hindi pumapatok ang mga mall ni sy, sa sipleng rason na lahat ng tao sa ibang bansa ay walang oras upang maglibang sa sarili. Samnatlanag ang bansa, tulad ng pilipinas na walang ibang likas yaman kundi ang katakottakot na opanahon ay natutustos at umiikot lang sa kakapanikpanaog sa mga eskaleytor ng esem.Esem ng yano, bagamat incidental lamang isguro at wal akaong pakialam kung ano ang nasa loob ng kukote ng nagsulat ng kanta na esem, ang esem. Ibabatay ko ang pagbasa nito depnde sa pandinig at panlasa ng isang tagapakinig ng tugtugang Pilipino. Plagay ko may kinalaman ang dalawang bagay sa pagkakaroon ng yano at maging ng kanta mismong may pamagat na esem. Tumira minsan si dong abay sa narra, kasama niya si marcus adoro ng e-heads. Maraming nangyayari sa narra, hindi mahirap maging artist sa loob ng narra. Institusyon ang narra, at marming instiusyon ang tumnira dito buhat pa noong unang panahon. Kahit ang kwarto ni dong ay dating silid ni lean alejandro, ang sikat na tibak noong dekada 70. maging ang mga ofunder dalawang pinakasignipikanteng aletrnatibo sa gubyerno ng republika ng pilipinas ay misnan tumira sa mga kwarto ng narra. Syempre, ang bokalista ng yano at gitarista ng eraserheads ay minsan tumira sa narra. Malamang, may sm north na noon, tulad nang pakakaroon ng ikot, toki, pantranco at philcoa jollibee. Malamang meron na ring jeep papuntang sm nortj, at walang ibang tinutukoy ang kantang esem kundi ang esem sa west avenue, edsa. Bilang arketipal na imahe at kintiesesnyal na larwan ng paggiging dekadente ng mga Pilipino. Paamoy-amoy, patingen-tingen. Busog na sa tubig, gutom ay lilipas din. Sinusubukan bigyan ng pliwanag ng kanta bakit sa pilipinas, usong-uso ang pagwiwindow shopping, mahilig kasi tayo sa libre. Kung makakalusot, lulusot. Kung hindi sisingilin ay hidni magbabayad. Hindi na bale walang makain, basta may pambili ng kung ano man ang uso. Mula bata hanggang sa tumanda ang mga Pilipino, basta may kakaunting pera na sasapat pambbili ng luho, asahan mo na. kaya nalulubog ang mag taps a pilipinas, sa simpleng rason at pagkakamali, mas malaki pa ginagastos kaysa kinikikita. Ang mall ay spektakulo na nagbabaliktad ng realdiad. Ang ilsuyon nito ay naggiging realida, ang mag nakakaligaw na pasikotsikot nito ay hindi na nakakaligaw, ang mag kelngan na bilhin ay hindi nabibili, bagkus ang lahat ng hindi kelangan ay binibili. Pinapalabo nito ang agwat ng mag mayayaman at mahihirap. Ang glorietta halimbwa, ay hidni na lamang tambakan ng mga mayayaman, mga sikat na delinwkente at walang magawa o galit sap era, kundi lahat ay inaanyayahan na pumasok at makilahok sa pammaagitan nang hindi [pakikilahok. Panghling tanong ng kanta, maggagabi na, ako’y uuwi na, at bukas, uulitin ko pa ba, ang kahibangan na ito, sa tingin ko ay hindi na. malinaw, ang esem ay nagging adiksyon na, mahirapan talkuran at iniiwan ang totoong mundo kapalit ng malamig na hangin ng mall. Kait walang pera, kundi pamasahe at pambili ng yosi, ayos lang. sapat nanag rason ng pannatili sa loob ng mall ang ilusyon ng kaginhawaan ng mall para sa persona ng bawat Pilipino na nalulunod s akawalan ng pag-asa. Imbes na magmukmok o mag-amok, bakit hindi na lang tumambay sa loo ng amall. Wala naman nae-evict kung masyadong matagal sa mall. Kahit magpabalikbalik ka, at magiiikot s aloob nito, hindi ka sasawayin ng mall. Ang silbi lamang ng mga sikyu sa loob ng mall ay bantayan ang mga produkto at hindi upang bigyan ng seguridad ang mga mamimili. Sa isang banda, unang tingen ay para sa seguridad ng mag mamimili ang pagkakaroon ng mga sikyu, naka-uniprome at hindi. Pero sa totoo lamang, binabantyan lamang nito ang mag nagbabalakbalak ng masama sa loob ng mall. Ang malling ni german gervacio, may malaki akong kalituhan sa taong nagsulat nito at ano ang mga rason ngpoagsusulat, lalu pa ang ibig sabihin ng pagmomall. Lilinawin ko lang sa simula, wala akong pakialam sa kabuang proyekto ng may akda, na si german gervacio. Pangalawa, awala akong pakialam sa orihinal na nais ng may kada sa kanyang naisulat na trabahaong malling. Gagamitin ko lang ang mag konspetong makukuha ko sa pagbababate nito sa sarili kong karansan at kaalaman, sa isang tula tungkol sa mall ni gervacio tungkol sa mga hindi nagsasalita. Ang pagkasindak sa abnormal na sitwasyon ng hindi pagsasalita. Ang lenggwahe at paggamit nito ang paralaktikong agwat ng tao sa iba pang buhay na nialalang sa ibabaw ng lupa. Pero ang sitwasyon sa tula, kakaiba, sa aktwal kabaliktaran. May naalala akong dalwang particular na pelikula upang mas maging konkreto ang paliwanag dito: yung the castaways ni scorcese at yung 28 days later ni boyd. Sa castaways, na mukhang inisponsoran ng fedex, isang ahente ng nasabing kumpanya ang sumama upang magdeliber pero sa ksamaang palad nagkaroon ng aberya at sumadsad sa isang malayo sa sibilisasyong isla. Wala siyang aksama kundi ang mag anura sa eroplano, mga scrap nyugan at isang Wilson na bola. Samantala sa 28 days later, may dalawang alternate endings ang pelikula, ang una namatay yung bidang lalake at natira yung dalwang babae, isang bata at isang mid-20s na. ang ikalawa, hindi namatay ang lalake, nagsiing siya nananahi ang dalawng babae at may malaaking paskil sa lupa na humihingi g saklolo. May dumaan na jet, pero infected na rin. Sa huli, isa lang naman talaga ang ending, ang desolasyon. Sa mall, saksakan ng dami ng tao pero hindi magkakakilala. Kahit ang isang pamilya ay hindi magkakakilala sa mall, kanya-kanya silang trip. Nasa spa ang mommy, nasa hardware store si daddy. Si kuya nasa sportshop, bumibili ng sa[atos, si ate nasa sinehan nakikipagdate sa boyfriend. At si bunso, naglalaro sa arcade, kahit ang katulong nasa videokehan habbang binbantayan ang alaga. Hindi naguusap ang mag tao, walang komunikasyon. Nakakatakot ang ganitong tunog, ang tunog ng katahimikan. Hidni mo kabsiado ang takbo ng utak, o di kaya naman wala na naman talaga sasabihin. Sabi nga nila, tahmik lang daw ang mga mamatay tao. Pero sa palagay ko mas tahimik ang tao, na patay na kahit gumagalaw pa. bagamat sa mall, tuloy-tuloy na umiikotikot ang mag tao, at aakalain na gumagalaw pero para lamang silang mga daga na pianpaikotikot sa labarint ng mall. Nakakahilo ang mall, ang piankamalaking skinner box, kinukundisyon na bumili kahit walang kabalakbalak na bumili. Kung mapagod ka, pwede kang bumili ng produkto. Kung magutom ka pwede kang bumili ng inumin. Kung gutumin, maaario kang pumunta sa food court. At lahat ng iba pang hindi mo maiisip, napagisipan na para sa iyo.

lesbo
astigsipedro
lesbian art sa pinas, ang pagteteorya sa lesbian art/ist sa pinas 1.lesbian art 2.lesbian artist 3. Sa pilipinas
para sa akin, napakalaking proyekto ang pagteteroya ng lesbian art sa pilipians. unanag-una mahirap pagaksyahin ang lahat ng assumption sa isang artikulo ng estado tungkol sa lisyang pagtingen sa lesbian art sa pilipinas. Kung bagao, paano mo pag-aaralan ang postmodern sa pilipinas, e di pa nga modern ang pilipinas. Ang sinasabi ko, hindi ito imposibleng gawain, ang sinasabi ko lubhang mahirap ang proyektong ito na hindi magsisimula sa simula’t simula. Pero ang nagawa ng pag-aaral ay magsimula sa pagdidiskurso sa kritisismo sa pilipino sa laranagan ng visual art. Sa pilipinas, wala naman din talagang lugar ang mag kritiko, ang ibig kong sabihin ang mga matitinong kritiko na ang giangawa ay kritisismo at hidn simpleng pangwawalangahiya at paninira sa trabaho at ginagawa ng artist. Isang amhalagang hakbangin ito, sa parte ng pag-aaral at sa nagsagawa ng pag-aaral, magang bumutas sa estado upang mapakinggan at maipayhayag ang mga ideya at kosneptong nasa laylayan lang.hindi naman talaga imposible ito, pero problematiko ang pag-aaral sa puntong hindi mailinaw ng pag-aaral ang pagtingen ng mga artista sa kanilang art kung ang pagbabatayn lamang ay tatalong testimonya. Mukha kasing chopsuey, ang artikulo sa biglang tingen ay maayos at sumunod sa pamantayan ng mga pormalista upang pumasa sa isntitusyon. Wala naman din talagang nanalong rebolusyon, pero hindi din nman ito nawawala, mas lalu nang hindi matatalo. Wala namang panagko talaga ang pag-aaral ng programa, ginawa lang artikulo kung ano ang sinsabi nitong gagawin. Ang pagbasag sa katahimikan, hindi pa ito dudulo sa pagdurog mismo ng estado at radikal na pagbabago sa mga institusyon. Nakakpanghinayang lang kung makakakunekta sana ito sa mas maraming tao at mag indibidwal na may kaparehas na ineteres, mas madali sana ang rebolusyon at magiging pang-araw araw na lang. Hindi ito kinakaialngan gawin ng mga eksperto at nasa loob mismo ng eksena. Ang labana kasi, dahil sa hindi kami ganito, ganyan kayo. Imbes na kumunekta ay nagmumukhang sketaryan at mapangarapin ang artikulo sa pagteteorya. Oo, nabasag o nalagayn ng lamat ang katahimikan. Pero ang tanong kasi, at kalahati ng artikulo ay ang pagteteorya. Nakapagteorya ba talaga ang nag-aaral sa kanyang artikulo? Sa palagay ko hidni nagkasya sa artikulo ang pagteteoprya. May panloobv na kahinaan ang pagteteorya, uannag-una hindi kayang yakapin ng teorya ang paliwang sa metapisika ng mundo at mekanismo nito. Ngayon, kung papaliitin mo sa mga maliit na piraso, pusible. Pero nga dahils a liaki ng proyekto ay tila mabigat ito at buamgsak sa lupa.

1.lesbian art, maaraming debate tungkol sa art. Marami ring usapin tungkol sa propaganda, tingen ko hindi pa rin natitinag ang kattohanan ng sinasabi ng mga matatatandang reboluyunaryo tungkol sa relasyon ng art at propaganda. Sabi nila, lahat ng art ay propaganda pero hindi lahat ng propaganda ay art. Pusbile nga naman ang lahat ay maging propaganda pero hindi lahat ay maaaring maging art. Kung baga, pwede lahat ay mangaggawa pero hindi maaari lahat ay kapitalista, yun ang pundamental na diprensya ng sosyalismo at kapitalismo. Pero lahat ng ito ay mayroon direkta at hindi direktang implikasyon sa usapin ng kasarian sa art. Ang art nga, tulad ng nais kong ipahayag ay maraming kumplikasyon, isa itong ilog na maraming sanga-sangang mga tributaryo, mga maliliit na mga ilog na nag-aanak pa ng iba pang mga ilog. Ang una sigurong dpat itanaong, pagkatapos salsalin ang ilang usapin tuingkol sa art. Kelan naggiging lesbian ang art. Ngayon kung lalaktawan ang debate s apggiging art at hindi paggiging art ng isang object, problematiko kasi ito sa tingen ko, kasi site-specific ito. Sa mga asianong bansa, walang distinction ang art sa hindi art. Kung papansinin ang pislospiyang zen Buddhist, all ay art, ang art ay lahat. Samantala ang mga Balinese naman, sa kanilang musika ay atonal at wlag katapusan, maging ang tunog na gawa ng tao ay musika sa kanila. At s apilipinas, ang kahulugan ng art ay nagbago na lamang nanag pasukin ng mag produktong surplus galing sa ibang bansa. Inisyal na impluwensya natin sa mga intsik, ang panggagaya ta paimirata, pero wala tayong kapasidad na magmas produce, kaya naman sila ang may monopolyo sa merkqado ng pamimirata, hindi tayo. Lahat ng ito ay art, part eng buhay at may konkretong silbi sa pang-araw-araw na buhay. Ang paglalalagay ng kategorya, kung lesbian o hindi ang art, maging ang pagluluga mismo ng art at hidni ay pagkuha ng kaisipang kanluranin at pagtatanim sa silanganin na kamalayan. Paglalagay ng diperensya ng pagkakahon sa art bilang art, at lalau na kug papaliitin pa ang kahon sa paggiging lesbian. Malabo ito, pero may mga pusitibo namang aspeto. Imbes na tingnan ang mga pagkakapareho

2.lesbian artist, kung lesbian ba ang artist autonmatic na rin bang lesbian din ang art na siyang ginawa ng isang lesbian na nagkataong artist din.? Sa tantya ko, hindi palagi. Pusible kasing magkaroon ng mga lesbian na art na hindi naman ginagawa talaga ng mga lesbian na artists. Ganun din naman, mali ang sabihin na kung lesbian ang mga artists na guamgawa ng art, impusible na hindi lesbian ang kanilang giangawang trabaho. Tingen ko, incidental lamang ang kasarian ng gumagawa ng art natinatwag na artists sa kanyang art na siyang trabahong ginagawqa ng artists. Tingen ko, maaari na nating maihiwalaya ng kasarian tinutukoy ng pisikal o mas sikolohikal na kaibahan o diperensya sa mga hetero sa pulitikal na paglulugar ng kasarian. Mas pulitikal ang rason kaysa may kianlaman lamangs a payak na kasarian, ni hindi kasama sa klasipikasyon ng kaibahan o diperensya ng lalaki at babae ang paggiging lesbian o bakla, pathological ito para sa estado. Pero kung tutuusin nanag dahilk sapagkakaroon ng nakasulat at hindi nakasulat na batas o kasunduan sa libo-libong batayang at istandard sa lipunang normal, napakanipis nang pusibidad na mapasama sa normal samantalang naopakakapal naman ng probabilidad na mapasama sa kategorya ng hindi normal. Diskurso ito ng awtoridad at pagpapalaganap o pagrereprodyus nito. .sa malaking bahagi, ang pagkakaroon ng batas ay siyang nagbigay din naman ng pagkakataon, ng kanya-kanayang partaan ng pageehersisyo ng sariling kapangyarihan na hindi kinakaialngan maging mapanamantala op oppressive. Ito ang kosnepto ng betrayal, pagkakanuno o mas, gusto kong bigyan ng pakahulugan na paggtalima. Para sa iba, perversion ito o paggbalikwas sa mga nakasulat na batas, ang konkretong beryson nito ay makikita sa halik ni hudas, ang betrayal o pagkakanuno ay isang akto ng pagtatraydor sa mata ng iba pero hidni para sa mga totoong taong may kinalaman. Sa madaling sabi, ang pagkakanuno o betrayal ay depdne kung anong punto de bista, kung kkaya anng usapin ng nnormaldiad ay depdene kung isno ang makapangyari. Kung ilalapat ito sa art, mas spesipiko sa lesbian art, maaaring ipagkanuno ng artist ang kanyang art, at gayon din ang art ng kanyang artist sa artikualsyon ng mag kritiko. Bagamat, sasabihin ng iba na mga asong magaling umihi lang sa art ang mag kritiko ayy mahalaga ang kanialng silbi sa produksyon at konsumpsyon ng art. Hindi naman talaga dapat pinagattalunana ang akahulugan ng art, mga kritiko lang ang gumagawa nito, hndi ito ginagawa ng mag artist liban na lamang sa mag artist na mga kritiko na rin.

3.Sa pilipinas, dito sa atin. Bibihira lamang ang nag-uusap tungkol dito, kahit pa ang pinakamalapit na sa usapang ito, o tingen ko nga mas malayo, ay ang pang-araaraw na usapan tungkol sa mga puki at tite. Sino ang kinwan ni kwan/ pero wala itong kinalaman sa art, lesbian o hindi. Ito na ang pundamental na diperensya ng sining sa art, sapagkata hindi natin tinitingnan na hiwlaw sa atin ang kultura, pulitika at kabuhayan. Samantala ang mag europeo at mga amerikano,maging ang mag silanganin na kanilang mga drone, ay nagpupumilit na isegrigate ang mga elemntong ito. Inilalayo ng art ang esnsya sa function nito. Ang function nito ay naggiging transcendental o metapisikal nahindi maabot ng mag tao, kung kaya talagang nakakataranata ang maging mag konsyumer sa panahon ng pamimirata., palagiang tuamtambad ang bumabahang bugso ng mga produktyo, ang art ay isa na lamang sa sanlaksang produktong ito, sampu ng mga artist at kritiko na mga nagsisilbing ahente na lamang ng estado sa kanyang merkado.




Abby/pairez experience, ang amats pagkatapos masesante sa trabaho at malunod sa tequila, beer + generoso
Pambabae at pag-inom ng alak, tatlong naturalistic observation sa paghahanap ng nakalalasing na kasiyahan: takusa, lanai, hawai 5 o sa cubao, place to go, 24 karat sa visayas ave, basement sa eastwood

critique
astigsipedro
psych 145 product critique
ang kulturang macho/hindi macho sa mg apelikulang james bond
noong nakaraang linggo, katatpos lang ng bagyo habang hindi pa nagkakaialw s aprobinsya namin. Dinlaw ako ng nanay ko kasabay ng pagpapasa ng mga report niya sa pinagtatarbuhang ahensya ng gubyerno. Mahilig kaming mageksperimentos a tyansa at ayw na ayw ng pagpapaulitulit at parerecycle ng mag karansan. Napagtripan namin na manood naman ng sine sa alimall, sa cubao. Mukha kasing nasa sm north na o gateway nanonood ang lahat ng mag tao sa maynila. Kaya dun naman kami sa ali mall, ang piankastig na mall para sa akin. Kwadrardong bilog lanag ang alimall, simpel at ergonomikoa ng disenyo, hidn imapapagod, at malilibot mo wala sa kalahating araw ang kabuuan nito. Sinubukan namin manood, dati na namin gustong gawin ito pero wala kaming makursunadahan sa mga palabas. Pero, natyempo, napagtripan namin ang bagong james bond na pelikula. ang inaasahn namin ay kakaiba ang pelikulang ito kaysa sa mga naunanag beryson ng kamachohan sa mga james bond na pelikula. kaya yun, pumunta kami at nanood, astig ang bagong james bond at hidni kami nagsisi. Kaya lang, una pa lang badtrip na. Kaya pala walang pila kasi walng naonood, yun pala may nagmimisa pa ata o may mga panatikong nagbobolahan sa sinehan, siguro dahil palugi na ang industriya ng sine s apinas, pero hindi ang negosyo ng mga relihiyoso, pianparentahan ang sinehan sa kanila. Nakabili din kami sa wakas ng tiket, ayos. Nasa taas kami, medyo maniit pero maluwag dahil nga wala na nga ghalso nanonood. Pinalabs ang mag rebista, panibagong adaptation mual sa komiks, bagong kabanata ng spider man, at iba pang kabopbohan ng mga kano at hollywood. Pinalabs ang bagong james bond, unang eksena p alang bakbakan na agad. Kala ko, mabibigo kami. Maikita at makikilala na namain uli ang astig na si james bond, macho at astig. Kala namain, yun na naman ang formula, ang gwapong gwapong si james bond, macho may baril at maraming mabubuntal at mapapatay na kaaway at maraming makakantot na mga magagandang babae. Pero kakaiba ang james bond na nakilala namin sa kasundo na isa’t kalahating oras ng panonood. Ganun pa rin ang mundo, may kontrabidang astig at mayaman at may magandang babae na gustong sakupin ang mundo. Pero ang tumabad na james bond, ay nabubugbog hindi cool, wala gaanong babae, busted nga palagi, walag kwenta ang mag baril at kotse, walang high tech na gamit, parang hidn nag-iisip at amsyadong compulsive. Malayong maklayo sa kialla nating james bond. Namatay ang dalwang babe sa buhay, maghiigante at mapapatay ang kalaban sa huli. Ehersisyo ang pelikulang ito ng bagong james bond sa repitisyon at diperensya. Astig pa rin si james bond, macho pa rin sa huli.

HARRY POTTER/LORD OF THE RINGS
Inanawns na ni jk rowling na matatapos na ang serye ng mga libro niya tungkol sa batang madyikerong ang ngalan ay harry potter, at mukhang wala nanag kasunod na proyekto si peter jackson sa new zealand para sa serye ng mag libro ni tolkien. Mapalibro man, o pelikula ay may tiyak na katapusan. Bagamat may mga pagtalima at opagtaliwas sa mag promularyo ng hollywood, ay nahuhuli pa ruin sa mag trap at patimbog ang mag progresibong direktor. Magkaiba ang kaso ng harry potter at lotr, magkaparehas lang sila s apunto na kapwa silang hango sa libro bago gawing pelikula. ang mga hp na mag pelikual ay binibigay s aiba-iabng direktor na may kanya-kanyang atake sa materyal na galing sa libro. Hindi man magkakasunodsundo ang mag nagdirek ng mag seryeng hp, iisa din lang ang naratibo ng mag pelikulang ito, kung ano ang makikita at makukuha s alibro na maaaring ialgay sa tatluang yugtong pormula ng hollywood, ang i. Ang setup, kung san pinapakilala ang mga karakter at kung anu-ano ang eksena, nagkakaroon ng mga network ng mg aproblema sa loob ng mga eksena ang mag tauhang ito na kumikilos sa depinidong problema. Tumatakbo ito sa tiyak na daan ng plot, o disenyo ng pagreresolba ng pangunhain at hidni pangunahing suliranin ang ii. Ang kumprontasyon, dito aktwal na tumatakbop ang plot ng istorya o naratibo, dito magkakaroon ng totoong problema ang tauhan, dito madiditermina sino ang bida at kontradbida, syempre kung sino-sino ang mag suporting kast. At ang iii. Ang reolusyon kung saan masasagutan ang pangunahing problema at may nagbago sa mag tauhan mula sa simula.

SPIDER MAN/CAPTAIN BARBEL, DARNA/FANTASTIC FOUR, SUPER INGGO/SUPERMAN, GHOST RIDER;TRANSFORMERS:ANG MASAYA/MAGULONG ELEKSYON SA PINAS,O MGA BAGYO SA UTAK NG PINOY


dvd-9 8-in-1
ocean’s 11, pelikula tungkol sa pagnanakaw. Symepre, may prsumpotion na ito an gang pinaka-astig na pelikulang nakgawa tungkol sa pagnanakaw. Sa ganitong genre, may ilang dapat isaalang-alang, ang paggiging hindi kpanipaniwala ng pagnanakaw, ang rate ng difficulty o hirap sa pagnanakaw, ang mga drama ng mga magnanakaw, at ang mismong mga kunekta-kunektang pangyayari na binubuo ng mga yugto o proseso ng pagnanakaw. Sa kasong ito, tatlo sa pinakamalalaking casino sa balat ng lupa ang nais na nakawan, ang kakaiba dito ang realidad ay lumalampas sa sinehan. Ang ilan, sa totoo lang sa maraming pagkakataon totoo ang mga pangalan at lugar. Ang iniikutanl ng pelikula ay ang dilemma ni Daniel ocean (george Clooney), an glider. May dalawa siyang mmalaking problema na binigyan ng resolusyon sa pelikula, babae at limpak-limpak na pera. Sa pelikula, dati niyang asawa si tess (Julia Roberts) na syota na ng may-ari ng casino na nanakawan nila. Dalawa ang tunguhin ng bida, ang mabawi ang asaw at manakawan ang tatlong casino na pag-aari ni terry bbenedict (andy Garcia). Para magawa ito kinakailangan niyang mag-assemble ng team. Ang interes ng bawat isa sa team a iisa, magkaroon ng 11 digit nap era sa bulsa, liban kay ocean na may ekstrang agenda na hindi alam ng sampu ng kasamahan niya.
ocean’s 12, kasunod na labas ni danny ocea. Sinisingil na sila ni terry benedict, inisa-isa silang puntahan ni benedict, may ineteres pa. sa europa sila pumunta dahil mainit na sila sa amerika, pumunta sila sa Amsterdam para magnakaw ng mga papael nna dyauna pero bago pa sila makapunta ay may nauna na sa kanila, ang nightfox. Sa pagkakataon na ito, rusty ryan (brad pitt) naman ang may ibang inetres maliban sa makabayad kay tterry benedict, si detective lahiri (Catherine zeta jones) na siyang syota na dati na iniwan niya nanag muntikan nang matukoy at mahuli sa kakanakaw. Inimbistagahan nila kung sino ang nightfox, at nalaman nila ito ang nagsuplong sa kanila kay benedict. Kaya pinuntahan ni danny ocean ang magnanakaaw na si nightfox, hinamon siya nito para magkaalamannan na kung sino ang pinakamalupate na magnanakaw na buhay.
troy, adaptation sa klasikong trabahong epiko ni homer. Marami na ring gumawa ng mga pelikula tungkol sa odyssey at iliad. Ang mga awalng hanggang gera ng mag malalakas at mahihinang estado, dito ipinanganak ang mga estado/ sa pamamagitan ng digmaan, napupundar ang mag malalakas na estado na hindi nauubso ang panahon sa kakatakbo at kakatakas sa digmaan, may panahon ang mag tao na makapagisip, makapagtanaong at gumawa ng art o sining. Pero sa panahon ng mga kompyuter at internet, mga piniratang dvd at mp3, anong porma ng gera ang meron tayo? Anong klase ang heganteng kabayong mukhang panggatong lang pero may isang libo’t isang mandirigma na hindi nainiwala sa diyos. Napatay si agamemnon. Napatay si ajax. Napatay si patroklus. Napatay si hektor. Sa huli namatay si achilles. At dun na natapos ang istorya, hindi namatay si helen, kahit si paris.
fight club, hango sa librong may kaparehong pamagat. May dulo ang libro, iba sa pinalabas sa sinehana t sa pelikula. sumabog ang mga gusali ng mga pagakkautang at nabura ang kahirapan sa mundo. Symepre wala na ito sa pelikula, ang punto ay kaya ng iisang tao na magsimula ng rebolusyon. Lalu na kung schizo ka. Walang impusible. Ang takot ay napalitan na ng paranoia. Ang ilusyon ay naging stabilisadong delusyon. Ang catatonia ay naging pagkilos at paggiba sa mga instruktura ng kapitalismo.si jack, isang mangagawa na sinuswelduhan bilang alipin. Iba ang trip niya s asobrang pagkaburyong sa kakatrabaho at kakatesting kung gumagana o hindi ang mga kotse at insurance nito.ahente ng insurance si jack pero ang sarili niya ay wala nto. Pinasabog niya ang sariling bahay. Kumuha ng pera. Gumawa ng amrmaing sabon galing sa taba ng mag matatabang mag babae parea maibenta din sa kaniala ng sariling taba. Nagorganisa ng piankamalupit na hukbo na desentarlisado. Nagpalano at nageksekyut ng pinakahalimaw na though eksperiment sa balat ng lupa, ang proyekto ay pasabugin nang literal ang mag himpilan ng mga credit card at burahin ang lahat ng pagakkautang ng mundo sa amerika.



dvd-9 18-in-1
she’s the man
just like heaven
failure to lunch
cassanova

ps. Dvd technology|how piracy rules?
Genre.plot.rebyu.kritik+eksenang alt.

dubie at UP
astigsipedro
narra- ang tambakan ng mga patapon sa
unibersidad/ng pilipinas
schizo-analysis ng kamonggohan/kabulbulan sa narra up
diliman

5.magtatatlong semestre na ko sa pinakamalupit na dormitoryong tinatawag na narra, sa lahat ng tama at maling rason, ang pinasikat/notoryos na dormitoryo sa UP. Astig ang narra, astig din ang mga residense at mga narrahan. Pero habang tumatagal, lumalabnaw na ang tradisyon at natitinag na ng mas hyper-modernismo. 1.Ang narra, kung tutuusin ay pinaliit na pilipinas. 2.Ang mga wing ang paghahating rehiyonal, ang mga residente ang mga mamamayan ng pinaliit na pilipinas. 3.Ang prsidente ay ang kupal na dorm manager. Ang sistema, kasing bulok ng sistema ng pilipinas. Ang lengwgahe,. Monggo. Ang kasalanan, makamonggo. 4At ang kultura, monggong-monggo at bulbol. Buhol-buhol ang buhay ng mag tao sa narra, bagamat mga indibidwal na puampasok sa imahinaryong ugnayan ng gubyerno ng anarki sa narra. Astig, pagmay naiba, hindi na narra ang narra.

1.Ang narra, kung tutuusin ay pinaliit na pilipinas. Ang pilipinas ay estado ng palagiang pag-alis at pagbalik. Ang paggalaw ng migrasyon at imigrasyon ay palagiang penomenon at pangyayari. Buhat pa noong unang unang panahon, nomadic na ang mga tao, ang proseso ng pagkapilipino ay nabibgyan ng katuturan sa pamamagitan ng paglulugar sa iba-ibang daan at paliku-likong ruta ng mga tao sa pilipinas. Maging ang pilipinas ay isang abstraktong konspeto na inimbento sa impossisyon ng awtoridad bilang takdaan ang mga pulitikal na hangganan. Ang pilipinas ay binubuo ng mag maliliit at malalaking mga piraso ng paggalaw ng mga indibidwal na mga tao sa loob nito. Marami ang nadadagdag at marami ang nabbawas. Nabubuhay ang pilipinas sa paggalaw. Ang narra ay hidni naiiba, tuald ng pilipinas ang narra ay nabubuhay sa pagkilos. Hindi maaaring mabuhay ng hindi kumikilos. Kung hidni na nagpapalit ng balat ang ahas, malanag malapit na itong mamatay. Ang mag taga-narra ay palagiang gumagalaw, papalabas at papasok ng narra. Ang artipisyal na pagbaakod at pagtatakda ng mga disiplinal na panagnagilangan eg. ang pagkakaoron ng mag kumag na mga gwardya hindi para protektahan ang mag reasidente kundi para pulisin ang mga tao sa loob. At pagbawaln ang mga taga-labas na maglabas-masok sa narra,. Mga bantay salky na mgasikyung, hidni giangawa ang trabaho. Walng ginawa kundi mang-agaw sa mga rsidente ng remote, manood ng tv at manood ng mag nagbabasket, matulog kung gabi at magtelebabad o magtxt annag magtxt. Baliktad ang moraldiad sa narra, mas masma ka mas astig. Mas mabuti ay nakaksama sa pagtagal mo narra, patayan ang kalakaran ng mga taga-narra. Kumpetisyon sa pinakamataas na lebel. Habang nagpapatayan ang mga pilipino upang makalabas ng pilipinas, hindi naman niya kelangan na lumabas pa sa pilipinas. Mamatay din tayong lahat, hidni makagalaw. Sa pilipinas kasi, hidni ka mabubuhay, mamatay ka. Sa narra, tang-ina patay ka kung hidni ka lalabas. Nung nakaraan dumaan ang pianakmalupet na bagyo sa up, tanag- ina sa loob ng limang taon ko sa up itop ang uannag beses na nakitako ang up na bumalik sa stone age. Naging primitibo uli ang mga tao. naging mahalaga muli ang apoy at ilaw. Bumalik sa realdiad ng sinaunanag panahon, ang up ay totoong diliman. Ang mga taga-narra ay hindi mabubuhay nang nagmumukmok lang sa isang sulok na natutunaw sa sobrang init, patay ang telepono at mga bentilador. Kanya-kanayang ppulasana ang mag taga-narra, ang mag pala-aaral o kunwaring pala-aral na hindi naman talaga nag-aaral; kundi nagahhanap lang ng mag babae, pumunta kung saan may ilaw at pagkain. Ang mag manlalasing naman na babae din ang habol. Maging ang mag bakla nagsilabasan din, symepre iba na ang hinahanap nito. Hidni babae o lugar na mapapag-araal o mapagiinuman, kundi kung saan may mga lalaki. Kanaya-kanyang hanapan at paggalaw. Papalabas ng narra. Ang mga pilipino ay papalabas na rin ng pilipinas, habang papasok naman ang mga bombay, instik, apon, kano at iab pang lahi upang ariin ang pilipinas at maibenta ang kanilang mag produktong basura. Nakakatuwang isipin, meron tayong bagay na wala ang mgatao sa mag industriyalsiadong mag bansa. Kung ang mag tao sa ibang bansa ay nagpapakamatay sa sobrang tarbahao, ang mag pilipino ay buhay na buahy kahit walang tarbaho. Kung walang panahon ang mga taga ibayong bansa, tayo dito ay mayroong hidni maubosubos na oras para s amag walang wkentang mga bagay.

2.Ang mga wing ang paghahating rehiyonal, ang mga residente ang mga mamamayan ng pinaliit na pilipinas.
May apat na wing sa narra, kung baga sa presohan kanyakanay din ng selda, may selda magakaksamasama sa org, na hidni na nagkasya sa org nila, kahits a nrara ay bianbandera pa rin, may selda ang mga bakla at pabaklabakla, na hidni lang sa labas naglaladlad kundi kahit sa loob, may selda ang mga pala-aral na walang ginagawa kundi huamrap sa lamesa ay sumubsub sa mga libro at readings at may selda ang mga matitigas ang ulo, buhay na buhay ang tradisyon ng pagtalima at pagtutuol. Sa a pat na selda, ang mga pinakalakas ang piotensyal na gumagwa ng problema at maging ng solusyon ay ang mga matitigas ang ulo


3.Ang prsidente ay ang kupal na dorm manager. Ang sistema, kasing bulok ng sistema ng pilipinas.
Bulbol ang dorm manager sa narra, puta pa. Ayaw niyang patawag sa tamang pangalan niya. Lahat na alang ng ginagaw niya ay pinagbabawal niya sa iba pero hidni sa sarili nila. Anong pakialama niya kung uniinom ang mag atag-anrra, e uniinom din naman siya. Tanag-ina, may tradisyon sa narra na labas siya aksi ayaw niyang puamosk. Walang pakisama ang puta, walang ginawa kundi manabotahe na lang apalagi, kaya ayaw na ayw niyang nakakatikom ng sarili niyang gamot. Walang ginawa kundi mangil ng puantaginanag association fee, at magpowertrip sa tuwing panahaon ng renewal. Ang mga mababangis na lobo ay nagiging tupa. Ang mga dragon ay nagiging dahon, banayad na nakikusapa. Gustonggutsto naman ng kuamg na nagmamakawa ang mag tao sa kanya. Ano bang ginagawa ng dorm manager? Hidni ko maintindihan bakit amy panagnagilangn sa isang dekdenteng nilalang na tulad

4.Ang lengwgahe,. Monggo. Ang kasalanan, makamonggo. At ang kultura, monggong-monggo at bulbol.
Family monggo, ang pamilyang kumain ng monggo naggigeng togue/monggo sprouts
Jermogy monggy, fratman itong monggo na ito. Nilalagay sa utak ang frat at masyadong maalam sa lahat ng bagay, isa sa apat na core group ng onggy monggy team. Magaling mang-asar pero, madali din mabuwesit pag siya na ang piangtitripan. Aplaging kinakawawa ng mga kumag, inetersadong mag-aral at matuto pero mas madalas kaysa minsan ay masyadong amring alam sa sobrang daming bagay. Sa mga usapan ng mga may usapan, palagian na lang, o hindi niya mapigilang sumngitsingit para sabihin ang mga bagay na alam naman na ng lahat. Mahilig din makipagdebate at madlas ay nassandal sa pader kung pupunta sa mga hidni [pamilyar na mga terotoryo. Na unanag0uana ay wala naman siyang ianlaman o may kunting-konting alam. Consostent siyang naglalaro, at consistent din siyang magsorry s amag teammate kung giangwang kapalpakan sa loob ng oucrt. Siya ang paboritong kalaban ng lahat, walang gustong kumampis a kanya dahil nga sa mga kapalpakan sa basket. Kahits amga inuman, napakagualng din itong monggong ito, pag siya ang nagtatagay ay palaging konti ang sa kanya at tiyak na marami kung sa iba. Ayw niyang magalbas ng per,a mukhang malalim ang bulsa o sadyang mahilig lang magboksing at palaging nakagloves kaya naman hindi mo makikita ang palad na nakabuka. Siya ang nagpapak[pak at angtatanagy ng mag chichirya sa mag inuman, siya ang janitor fish sa mga inuman. Imbes na ang kalaat ang liamsin, ang mag tirang pulatan na hindi na nakain sa sobrang kalasingan ang inuubos at inuuwi.

Pentium4, isang semestre ko lang nakita at nakakakalaro paminsanminsan ang monggong ito. Nagsisisi akong binalik ko pa ang kanyang dalwang libong nahulog dahil sa kayabanagan o siugro o sa sobrang kamaongguhan. Nang hindi pa natatagalan ako naman ang nawalan ng dalwang libo ring halos sa sobrang kamungguhan din sa up fair. Habang busog na busog ang mata ko at . tuwangtuwa sa mga groupie ng bandang pupil, ang bagaong banda ni ely buendiang dating eraserheads, hidni ko namalayan, nwawala na pala ang pitaka kong libu-libo ang laman. Punyemas, ang labo. Pinaglaruan ako ng mga diwata ng monggo,. Tuwing umaga, nakikita ko na alng ang core group ng onggy monggy team na nagbabasketbol. Umanagumaga ay naririnig ko na ang mga talbog ng bola s acourt, magmumuta ako at titingnan kung isno. Pero nanag makansayan ko na, alam ko na mga monggo lang ang naglalaro, hidni na ako nagtataka. Magkakasama silang apat palagai, hanggang ito na lang huli nang magkahiwahiwalay na sila ng landas. Lumipat ang isang monngo at ang isa naman ay hidn ina tinanggao ng dorm manager. Mukhang sa kanya namana ni jeromgy monggy pakikipang omni-present at omniscient na kalaman sa lahat halos ng mag bagay na maaraing pag-usapan. Ayon sa mga kwento na pinagtagnitagni ko galing sa kanyang mag dating kasama sa onggy monggy team, kasali daw sa mensa ang monggong ito. Abnormal naman talaga ang mga kasama sa mensa, pero ang tingen niya sa sarili niya ay napakaespesyal at syempre napakagaling.

Onngy monggy, ito pang monggo na ito, mas nakakausap ko pa kahit wala na sa narra. Pagkaminsan kasing talagang lietral at sa kanya din naman talaga nagsimula ang istorya ng kamonggohan sa narra. Ang naalala ko lang nang magkapausan sa orihan l ayunit ng onggy monggy team at bagong pasok sa samahan si tulegy monggy, naglalarolaro pa sila ng basket para lang makahiram ang monggo ng mga vcd kay onggy monggo. Simual noon, si tuleg ay naging tulegy monggy na rin. Pagkaminsan-minsa, perio sa ototoo lag kung may sobrang walangwala na taagang makalaro, aplagi naman din naglalaro ng basket ng monggong ito nanag nasa narra pa. Nakabihis monggo na ito pumang umaga pa lang, may daldaldang sariling

Tulegy monggy, napakabnormal nitong tao. napaka-comulsive at napakaobsessed sa isang bagay. Pero higit sa lahat, hindi nagbabayad ng utang sa kanyang inuutang. Hindi nga nababawan ang utang, nadadagdagan pa. Ang hirap hirapp singilin man, ipangkakantot na lang uutangin pa sa iyo. Walang wala na nga, kung anu-ano pang ang pinagkakagastusan na hindi naman niya kakaialngan talaga. Para saan? Para makapagpasiklab sa mga chicks niya na mas mayaman pa kahit sapiangsamasama kita ng kanyang pamilya, natural mangliliit ka pihado./ ok naman siya, mahilig mamakla pero walang ka-taste taste sa mga bakala, mamakala ka rin lang, dun ka na sa pinakamalulupet. Mayamna, disente at hidni masyadong abstos at demanding. Mahilig makipagtitext kung kani-kaninong hindi naman niya nakikilala o nakita man. Akalain mo yun, kakakantotan mo si carlene aguilar sa teleopono, artista at nagmiss world pa, higit sa lahat taga up. Naniwala naman ang mokong, wala sa sariling katinuan ang manininwala. Tang ina, artista, dennis trillo, sikat. Suntok sa buwan yun man, pero anu’t ano man hindi pa rin siya nagbabayd. Tang ina pati mag shorst kong disente, na-faia. Yung sapatos ko gusto pang mafiahin, tapos papalitan niya ng kung anu-anoang bagay na hindi ko naman kelangan. Sasabihin pang orig, e mas ok pa kung bibili ka lang sa cartimar o sa greenhills ng bago kaysa magkautang na loob ka na hidni mo mababayran kahit kailan. Pero ok din namna kasi, sa loob ng maikling semestre ng summer, ako ang gumamit ng pc niya.

Loiue monggy, walang masasabing masama sa itong ito liban sa talagang bmukhang loner lang talaga at masyadong mapangarapin. Tahimik pero nakakwentuhan mo na, marami naman ikukwento sa iyo. Aliw na aliw siya sa mga fiction ko at magistoryang gasgas na sa sobrang kakaulit-ulit ko, pero sa kanya bago ang lahat. Sino ba naman ang hidni mabibilib sa pag-aangas ko at mga kwirduhan kong totoo ko din naman talag narasan. Ang mga misadbentyur at pagtakastakas ko sa mga bagay an hidni ko nagugustuhan ay iniiwanan ko na. Ang mag tarbaho kong hidni pa natatagalan ay napa-fire out na ako o nasesesante. Ang mag trip ko kapag sabog ako o lasing, ang mag romansa ko sa mga musa kong ams wirdo pa kaysa akin. Aliw na alwi siya sa mag paghahanap ko ng makakain at itatawid-gutom na mga istorya, ang mag pagi-scav ko sa foodcourt at pagkain lang ng sabaw para lang mabusog. Ang mag technique ko sa pagtakas sa pagbabayad at pagpitik ng mag libro sa kung saan-san. Hindi siya nagsaswa sa paulit-uit na pagkukwento ko ng mag pelikulang napanood ko at hidni naintindihan. Ang mga angas ko sa buhay, ang magritwal ko abgo kumain o pagakatspo tumae, ang katangahan kong madalas sa kama at ang pang-iiwan sa akin ng mga babaeng kong hidni ako nakayang dalhin. Cool to si louie, ang unang-unanag fans ko sa narra.

Lorde toguede,
Kerby raymonggo
Aarongy monggy, marami ang nabubwisit sa kanya sa narra. Kumag aksi at mukhang matapobre, kasi nga naman talagang kaya naman ng bulsa ano naman ang punto ng pagtityaga sa wala. Madalas ay ako lanag nakakasam niya sa mag inuman at gimikan, hindi siya ansakyan ng iba pang mag katropa sa sobrang angas o simpleng kayabanagan. Maging ang kanayang pagalakad ay hidni talagang abnirnmal, paarnag may ceast sa tuhod o sa hintuturo na paarang may polyo. Kung pumorma parang pang-apat na myembro ng laos nanag grupong salabakuta. High end ang taste niya sa maraming bagay, para sa kanaya walang silbi ang uminom at paglalasing kung wala ka rin namang pakakangkang na babae. Na sa katuanyan, yun naman talaga ang silbi ng poag-iinom, ang malasing bukod a sa iba pang rason bakit umiinom ang tao. pakiramdam niyang napakagaling niya at numero unong tagapagligtas ng kapitalismo at ahente ng estado. Sa mga debate namin tungkol sa sistema, ang panwagan ko ay gibain ito at magtayo ng panibago samantalang siya ay nakikiusap bakit hidni na lang paganahin ang sistema. Dekadente ang taong ito, at hidni mo maasahang maglabas ng pera kung hindi rin siya makikinabang.l ayw niyang kumain sa kabilang kaianna kungs aan lahat kami ay kumakain dahil ayaw niya ng lasa, kaya mas matitiis niyang kuamin na magisa sa kabila kaysa sa kiankain namin.
Un/orthodox

anarki in UP
astigsipedro
Konsepto ng Kapwa sa ’71 Diliman Commune:
Mga Lebel ng Pakikipagkapwa-tao at Sikolohiyang Pilipino
sa Anarkistang Pag-aalsa ng Diliman Commune

DAY 0 -- SITWASYON:
Kinakailangang mailugar ang aktibismo noong dekada bago maganap ang Diliman Commune, pagkatapos ng ikalawang digmaang pandaigdig nang namayagpag ang US bilang pinakamalakas na bansa sa buong mundo. “In the 1950s, academic freedom was the rallying cry of a crop of bourgeois liberal professors from the University of the Philippines. …the cry was based on the premise that the university could exist independent of economic and political reality.” Kalilipat pa lang ng Unibersidad ng Pilipinas mula sa Maynila, pero ano ba ang nagbunsod sa mga estudyante na mag-aklas? Ang pinanggagalingan ng lakas estudyante ay ang eksaktong konkretong kondisyon maging sa larangan ng ideolohiya at oryentasyon “Period 50, coming from Mcarthism, malakas ang nationalist orientation.”
Hindi nalilimitahan ang pagkilos at pagkatuto sa loob ng eskwelahan, kaya naman kaugnay ng mga sunod-sunod na nangayayari sa loob at labas ng bansa, lumakas ang kilusang estudyante. Ang paglakas na ito ay panapat sa lakas at awtoritaryanismo ng Imperyalistang bansa US sampu ng mga eskwelahan na nagpapalaganap nito.
Kasi kasisismula lang [nito], manner ng ilang years pa lang. Ang UP ay inestablish para isupport ang status quo. Kaya mid60s, napaka-classic, napaka-religious, pro status quo [ng UP]. Ang pagpasok ng mga aktibista, nagsimula pa lang, konti lang ang sumisigaw noon. Ang aktibismo ng mid60s, sa US palang sunod-sunod ang paglakas kahit yung hippie hipie at blak panter umabot dito. Lahat naman ng movement sa mundo. May mapupulot.
“Buhay na buhay ang aktibismo ng kabataan noon. Dyan sa mga kampus karamihan, sa kampus nangyayari lahat. I mean sa loob ng campus nagsisismula tapos lalabas. Ilan taon ka na? Kung ang kabarkda mo, umiinom. Paano nakita mo sa tv, umiinom? Ano gagawin mo. May cell phone ka, anong hawak ng lahat?”
Mahalagang tingnang ang pagnanasa ng mga tao na kumunekta sa kanyang kapwa, ayon nga sa konsepto ni Enriquez ng shared-inner-selves, ang kapwa mo ay ikaw at ako, ako ay ikaw at ikaw ay ako. Bahagi tayo ng isang malaking komunidad at ang ating relasyon ay kapwa at isinasagawa natin ito sa pamamagitan ng pakikipagkapwa-tao.
Kaya naman hindi mahirap maipaliwanag bakit naghihintay lamang ng akmang panahon ang mga aktibista upang maipakita nito ang lakas sa estado. Kakayaning gawing posible ang mga ideya at imahinasyon sa tamang pagbasa ng mga sitwasyon at pangyayari. Mas mainam kung maikukunekta ito sa mga partikular na nararanasan ng mga tao. Sa kaso ng aktibismo sa UP at sitwasyon ng kilusang kabataan, tamang tama ang konkretong kondisyon para mag-alsa. Ang tampok na isyu ng panahong iyon, sa pagpasok ng unang taon ng dekada 70 ay ang pagtaas ng presyo ng langis at pamasahe. Ang kagustuhang makakunekta sa mga tsuper ang nagdulot ng paglakas ng lakas estudyante. Ang pakikipagkapwa-tao, ito ang pinagsimulan ng mga pagbabarikada sa labas ng UP upang maipakita ang suporta sa mga tsuper na nagbabalak na magsagawa ng malawakang transport strike. Bago pa man ang mismong Commune, nagtayo na ng mga barikada para suportahan at makisimpatya sa mga tsuper na unang tinatamaan ng pagtaas ng presyo ng langis. Enero pa lamang ay mayroon nang mga barikada.

DAY 01 -- SIMULA NG MGA BARIKADA
“Lunes. Matapos tanggihan ng mga mag-aaral ang pagpasok ng kotse ni Propesor Inocentes Campos bumalik ang huli na may tatlong armas at may suot na bullet-proof vest. Malubhang tinamaan ng baril ni Campos sa noon ang batang batang iskolar na si Pastor Mesina.” Makikita dito ang kategorya ni Enriquez sa pakikipagkapwa tao sa kategoryang ibang-tao. Ang turing ng mga estudyante sa propesor ay ibang-tao, kaya maaari nating sabihing wala itong pakisama.
Gayonpaman, masasabi rin namang ibang-tao rin ang turing ni Prop. Campos, kilalang anti-estudyante, reaksyonaryo at konserbatibo. Kaya hindi siya maaasahang makisimpatya sa tunguhin ng mag estudyante na makipagkapwa-tao sa mga tsuper. Mas detalyado ang pagkakalahad:
At about this time, 12:30pm, while students were running away, Prof. Inocentes Campos, 64, a somewhat “legendary” math professor, drove up and tried to enter the campus. He had earlier attempted top pass through the barricade and when stopped by the students, had gone home and returned half and hour later, this time in an older car. After he refused the activists’ warning not to proceed, a student allegedly lobbed a molotov bomb at his car, blowing its rear tire. Campos got off, wearing a helmet and a bullet vest, and fired successively his shotgun, a .22 caliber rifle and a .22 caliber revolver. The students scampered in several directions for cover. Pastor “Sonny” Mesina a 17-year old freshman, fell down, hit thrice in the forehead.

Sa punto de bista naman ng mga security ng UP: “Wala kaming magawa. Pinaputukan ni Campos ang lahat ng lumapit sa kanya. Ang aming maliliit na armas ay walang laban sa kanyang riple.”

Mabilis ang mga pangyayari, walang pagpaplano maliban sa pagsasagawa ng barikada upang maipakita ang simpatya at suporta sa mga magwewelgang mga tsuper, walang nakahulang may mababaril at mamatay.
Response to the situation was immediate: the crowd immediately went into action. Chairs, tables, blackboards and whatever materials could be gotten down of were efficiently brought down to the street by activists, upsilonians, beta sigmans, sigman rhoans, and the unaffiliated.

Ang partisipasyon ng mga tao, dulot ng sitwasyon, mula sa simpleng pakikisama sa hangarin ng mga tsuper na magsagawa ng malawakang strike sa pagbyahe ay humantong sa pakikilahok. Ang tinutukoy na umpukan ng mga tao ay naging komunidad, kung itutulak pa, isang makina na kumikilos na mag-isa pero may organisasyon.
Iba na ang konteksto ng pagbabarikada, mula sa pagsuporta sa pagtalima ng mga tsuper na pumasada, nabaling ang pagbabarikada sa pagbibigay ng proteksyon sa komunidad ng UP. Maging ang silbi ng mga barikada mula sa paggiging konkreto ay naging simboliko:
The barricade is not only really a physical obstruction but a symbol of protest. The physical barricade could be and was easily destroyed by police forces. The symbolic barricade is not so easily destroyed as its physical counterpart. It is a sign of dissent and discontents.

Makikita na iba-iba din ang naging reaksyon ng mga estudyante, akademik, administrador at maging mga residente ng unibersidad: “The residents who complained about the interrogations at the barricades do not see beyond the realm of bourgeois ethics with which they should be accorded by revolutionaries”


Mayroon mga pabor, syempre meron din naman hindi: “The barricades , per se for the strike were good. But not when the students started using chairs for barricading, when they ransacked the Chem laboratories for chemicals, when they created anarchy within the university.” Tingnan natin mamaya ang talaban ng anarkiya at anarkismo.
DAY 3 -- LABANAN SA DILIMAN
Ito naman ang naging partisipasyon ng mga administrador sa Diliman Commune:
SP Lopez tried to summarize the issues: “the militarization of the university, and protests against it closure.” The students corrected him: the issues, actually, Mr. Rey Vea said, was the price of oil and the dictation of imperialist cartels on the national economy: the integrity of the university was second only.

Pero nang mag-abot ang mga tanaw ng mga administrador at mga estudyante sa lebel ng pakikibagay, sinusububukan ng presidente na kunin ang panig ng mga estudyante. “Kinausap yung mga student leaders, sinabi yung mga demands. Sabi ni SP Lopez, “You better be more resilient! I'm losing my job!” Sabi ng mga estudyante, “You're just thinking about your position…we're losing our lives!”
Hindi lamang sa paggitan ng mga metrocom, pulisya at militar laban sa mga estudyante, akademiko at mga taga-UP ang labanan. Ang tunggalian ay makikita rin maging sa mga interes ng mga estudyante at mga administrador ng UP.
Maging ang Dean ng College of Arts and Sciences ay nakilahok sa Diliman Commune subalit pinagbayarn niya ito pagkatapos:
Si Cesar Majul, he paid for it, yung bumaba. “If they're going to attack from there, we'll have a barricade here.” Assembly line, walang command, pero may basic script, nakilinya na rin ako. Kelangan may barricade. Sabi ni Majul, “We can't what would we burn these with, bring those curtains down.” Andyan na, walang gasolina. Nagrest, retire muna, pinabayaan lahat ng UP… Siningil lahat from his retirement pay.

Matutunghayan naman natin, mula sa administrador, bilang Dean ng Arts and Science, nakisangkot siya sa mga estudyante sa pagbabarikada. Mula sa ibang tao, hanggang sa pakikisangkot.
Marami ang hindi desidido noong mga panahong iyon, ilan sa mga estudyante ang sumsangayon subalit walang direktang partisipasyon sa Diliman Commune: “The barricading of UP was justified. I am for it. The only thing I didn’t like was the painting of certain names on the walls of university buildings.” Ito pa ang isang hesitasyon,
“the cause of the barricades was good. The result, however was bad.” Hindi pa palagay ang kanilang loob para umabot sa puntong makiisa sa iba pang mga estudyante upang maging bahagi ng Commune.
Gayonpaman, napakakita ng mga estudyante na meron silang kapasidad na pamunuan ang kanilang sarili, napanghawakan nila ang sitwasyon at gumawa ng mga kinakilangan na mga desisyon.
The battle of Diliman, which saw the invasion of two ladies’ dorms and the theft of petty articles by the uniformed goons of the state, resulted not only in the embarrassment of the Quezon City police over their inability to suppress with bullets young kids armed only with a few pillboxes.

"Iyon spontaneous pare, nasa AS lang yung palma hall, may ice cream vendor, “gawa na tayo ng molotov nasan ang mga basyo.” Sa baba ng AS, maraming empty bottle ng pop drinks, lahat ng estudyante linya, pasapasa hanggang sa edge ng building yung dalawa dalawa na ang dala, sabi yung nasa kaliwa molotov, yung nasa kanan tubig…” Kung papansinin, wala namang mga lider. At kung meron man, na kinakatawan sa legal na
student council na pinapangunahan nina Ericson baculinao at Rey Vea. Ang mga estudyante ay isang masa ng mga indibidwal na walang kinikilalang mga lider, kumikilos ayon sa kani-kaniyang mga inisyatibo pero hindi nakahiwalay sa kanilang komunidad at mga kapwa estudyante.
DAY 04 – ANG MALAYANG TINIG NG UP
Parang dinadaanan ng ipo-ipo ang UP “…the landscape of the UP campus looked a total wreck. The streets and avenues leading to the colleges were cluttered with loose stones, pieces of paper, debris, twigs; in the neighborhood of the residential areas, garbage cans were dragged to the middles of the streets and their contents spilled. The domestic wastes left untouched by dogs who had been frightened by the continuous explosions in the night, looked like human vomit.” Ito ang istura di umano ng anarkiya.
Kahapon ay napasakmay na ng mga estudyante ang estasyon ng radyo ng UP, “dzup fell into the hands of the rebels yesterday afternoon – thanks to the combined efforts of science and engineering activists and professors and not to forget, the radio technicians. Malayang Radyo ng Diliman – that’s how it’s called at this moment.” Ito ay isa mga taktika ng mga anarkista, hindi lamang nakalimita sa mga materyal na bagay maaaring palawigin ang pagrereclaim at pagaaproppriate kundi maging sa mga ideya.
Kahapon din pumunta ang Blue Ribbon Committee para tingnan ng personal ano na ang nangyayari sa UP Diliman, “Sa AS, sa gitna [naglalakad si] Kalaw, maraming papaya, sa batangas [pa galing], mga saging. “Defend the barricade!” Yun pala dalawang jeep, galeng kina Eva Kalaw pupunta sa midddle part ng stage. Yung mga jewelry [kumakalansing.] Sigawan ang mga estudyante “Umuwi ka na! H’wag ka nang mag-fashion show! yung hikaw mo, yung mga sapatos mo. Salamat na lang sa papaya! Salamat na lang sa mangga! Umuwi ka na!”
Hindi nagkaintindihan ang mga estudyante, sa dami nila at sa sobrang bugso ng mga damdamin, maging ang pagdalaw ng mga senador ay minasama pa at inabot pa ng pambabastos ang senadora. Isa pa itong maaaring ikunsidera na direktang aksyon laban sa awtoridad at pagkukwestyon ng awtoridad o sinseridad sa mga pulitiko.
Ang paghawak nga ng radyo ay isang uri ng pagaappropriate, ang pagtatakda ng gamit sa isang bagay o ideya ng panibagong silbi o function liban sa orihinal na silbi nito.
Nagkaroon ng ibang silbi ang radyo ng UP, bilang anyo ng protesta at mabisang daluyan ng impormasyon. “Radio Free Diliman as a novel style of protest did one thing: maneuvers behind the barricades became better synchronized. Phone calls from sympathizing residents effectively checkmated every move of plainclothes troopers who roamed the campus. And food poured generously from far-flung areas as a result of direct appeals by the revel announcers.”
“Ang paghawak ng radyo…ay naging simbulo ng isang malaking pagakakisa. Habang may nagsasalita pa sa DZUP (kahit na paulit-ulit at overacting) ang pag-asa ng mga tao sa loob at labas ay buhay na buhay. Ito rin ay nagsilbing tagapag-ugnay ng mga gawain sa loob. Sa lahat ng ng mga grupo, ang DZUP lamang ang tunay na nagkaroon ng mga depinidong gawain ng bawat miyembro ng grupo.”

DAY 05 -- DEKLARASYON NG KALAYAAN
Labas sa opisyal na istorya ng Diliman Commune, ang pagtingen na wala namang naidulot at naibungang maganda ang pagbabarikada kung ang mga tatanungin ay ang mga konserbatibo at mga estudyante at akademikong hindi nakilahok at nakiisa sa commune:
dear editor,
Like the rest of the “silent students,” I am in this university for the primordial objective to straight forwardly attend to my studies without compromising my presence to the activists students cannot help but notice that there is actually a struggle of leadership between these conflicting groups, which unfortunately is doing the student government harm and injury.

“Overnight, … the UP press – through its initial issue of the Bandilang Pula – became the liberated word of the militants.” Nakapaglabas ng dalawang isyu ang bandilang Pula, kung ikukumpara sa pag-okupa sa radyo ng UP, maaaring limitado lamang ang sirkulasyon ng dalawang isyu nito, sa katunayan maging sa archives ng Main Library ay iisa lamang ang kopya nito. Ito ang binabanggit ng mga anarkista na propaganda by the deeds, hindi mo kinakailangan maging propesyunal at mapagtiwala sa mga eksperto, kahit pa may kakulangan sa kaalaman at teknikal na kapasidad, nanaig pa rin ang pangangailangan na makapagpahayag.
Ang pagdedeklara ng kalayan ay pagdedeklara ng gera sa estado at awtoridad. Mahirap manawagan ng kalayaan nang hindi kumukwestyon sa awtoridad at sa estado bilang pinakamalaking manipestasyon nito.

“In spite of the pull-out of the QC police and metrocom troops, the students continued to hold out. They declared the University campus the “Malayaang Komunidad ng Diliman” (Democratic Diliman Commune), renamed the buildings after homegrown revolutionaries like Commander Dante of the New People’s Army, Jose Ma. Sison, and Victro Corpuz and set-up a “provisional directorate led by Eric Baculinao to run the affairs of the commune.” Akmang pagrereclaim ito ng mga building bilang mga lugar ng pagpapalaya at hindi ng pagiindoktrinang ideolohikal na normal ang mga sitwasyon kahit hindi.
Ito ang kritikal na isyu, paano maggiging anarkismo kung may mga lider. Hindi nangagahulugan ng kawalan ng mga lider nang anarkismo. Sa esensya ang pagkakaroon ng lider at estado ay integral sa pag-unlad at pagsusustina, kung wala ito ay tutugma ang ideya ng anarksimo na magulo, walang awtoridad at walang kaayusan.
The students then organized a government called the diliman commune and elected a student directorate to govern the pocket-sized Diliman republic. … Ang mga anarkista ay meron din naman mga lider, pero ang mandato nito ay hindi galing sa botohan, idinadaan ang mga desisyon sa pamamagitan ng pagsasagawa ng konsensus. Malayo ito sa democratic centralism na pinapatupad ng mga ND na mga aktibista at mga kadre ng partido, maging sa ideya ng estado sa konsensus. Sa mga anarkisat ang konsensus ay hindi botohan kundi isang proseso ng pagkakasundo at pagbabalikwas sa hindi pagkakaunawaaan at awtoritaryanismo. Ang eleksyon ay maaaring ituring na hindi lantarang awtoritaryanismo sapagkat gumagawa ito ng ilusyon na meron kang mapapamilian. Pero sa katotohanan, ay inihahain na atin ang mga pusibiliad. Kaya, para sa mga anrkista ng eleksyon ay ilusyon.
DAY 06 -- BANDILANG PULA
“Ang mga mag-aaral ay hindi gagamit ng dahas kung hindi kinakailangan. Ito’y gagamitin lamang upang ipagtanggol ang kanilang sarili at ang kanilang mga demokratikong karapatan na siyang tanging pamamaraan upang magampanan nila ang pangunahing tungkuling ilantad sa taong bayan ang tunay na kalagayan ng bayan.”
Kung hindi mo aalamin na mga ND ang mga aktibistang ito ay aakalin mong mga anarkista ito na nagpapaliwanag ng mga rason at kawastuhan ng dahas. Pinagiiba ng mga anarkista ang paggamit ng dahas at awtoridad. Ang dahas na nanggagaling sa estado ay awtoritaryan samantalang ang dahas na nanggagaling sa mga estudyante at autonomikong mga indibidwal ay kapangyarihan. Pinagbubukod rin ng mga anarkista ang kapangyarihan sa awtoridad. Ang kapangyarihan ay maaring magamit sa pustibo at negatibong pamamaraan. Samantalang ang awtoritaryanismo ay palagiang mapang-api.
“Ang dahas ay ginagamit ng estado upang supilin ang mga demokratikong karapatan ng mga progresibong mamamayan…sa lipunanag may deretsohang tunggalian ng pwersa ng mga nagsasamanatala at ang mga pinagsasamantalahan, ang estado ay laging instrumento ng mga naghaharing uri.” kung hindi tayo nilusob ng metrocom, di sana humantong sa ganito ang mag pangyayari rito. Sa kawalan ng isang matibay na organisasyon na may kanya-kanayang espesyalisasyon o propesyunalisasyon, ang ganitong uri ng “spontaneous action” ay maraming kakulangan. Ating nakita ana sa pagtatapos ng mga unang yugto ng pagpapasok ng militar, ang mga organisasyong estudyante ay unti-unting nabawasan sa kawalan ng mga kadre na dapat sanang mamamahala sa mga barikda.
DAY 07 -- ANG ULTIMATUM
“Ang diliman komyun ay isa lamang “microcosm ng mas malaking kilusan na maaring gawin sa iba’t ibang unibersaidad upang magsanay ang mga kabataang aktibista sa pagtatag ng mga propesyunal na organisasyon na kakailanganain sa panahon g digmaang pang-urban.”
Maaring tama ang analisis sa partikularidad ng panahong iyon, pero ang mga sitwasyon ay nagbabagobago. At kung sa isang panig ka lang makikinig ay natural lamang na magkakatonotono ang lahat ng mga salsaysay.
“Higit sa lahat, ang isang rebolusyunaryo ay nagpapatnubayan ng isang rebolusyunaryong teorya. Kung may gabay siya sa mga karansan ng ibang bansa, ang mga bagay-bagay na nauukol sa pangakalahatang mga problema.”
Para sa mga anarkista hindi kinakailangan ang teorya, hindi dahil sa hindi ito mahalaga pero sa puntong ang teorya ay may tendensiyang maging dogmatiko. Kaya imbes na tumuon sa teroya, bakit hindi magbigay pansin sa paggamit nito. Ang pagrereclaim at pagaappropriate ng teorya ang mas mahalaga kaysa mismo sa teorya. “ang glaring na diperesnya, mas marmaing distractions ang mga aktibista ngaon, sa tingen ko, kung, yung bang sistema na ginagawa sa edsa I, gagawin pa ba sa edsa 2 ang estratehiya, paano? Natural iba ag sitwasyon, kondisyon lumigaw ako, sa babae, gagana pa ang pamamaraan.
DAY 08 -- ANG WAKAS
“For eight consecutive days – from February 1 to 8 – the state university resembled the jungle-island of William golding’s lord of the flies: a sordid, horrid picture of a civilized society overrin by anarchy.” Ito na lalabas ang malaking diperensya sa ideya ng anarkiya at sa pagsasagawa nito. Meron mga anarkistang nagpapakilalang anarkista. Meron mga anarkistang hindi malay na gumagawa ng mga bagay na mas malapit pa sa anarkismo kaysa sa mga nagsasabing anarkista sila.
“To many, that was how UP looked recently. At the outset, its students, confronted by fully-armed goevrnment forces, put up a united front. But later, after the army troopers were withdrawn, they rode high ad mighty over the sprawling UP Campus, imposing their own government , splitting the studentry into radicals and moderates. What followed was disorder and confucion, attended by vandalism and violence.” Ang dahilan ay simple, walang nagrereclaim na anarkistang pag-aalsa ng nangyari sa Diliman Commune sapagkat sa ayaw natin at sa gusto, ang anarkismo ang pinakapraktikal na paraan upang pamunuan ang asarili maging maunlad pero susteynabol. Sa paggamit ng konsepto ng kapwa, walang hirarkiya. Ang paggiging indibiwal ay nasa lebel lamang ng pagakakroon ng sariling inisyatibo, pero sa lebel ng kapwa, para sa iba ang ginagawa ng isa. Ang ginagawa ng isa ay para sa iba. Pero lahat tayo ay kapwa.





“Force ruled on the campus. Some got mauled while others were insulted and threatened. Ans Esso employee was found dead from multiple stab wounds near the residents of UP President Lopez. Two women were reportedly raped. Nevertheless, a number of UP residents and students handed together and decided to protest the anarchy a UP. They staged a counter-demonstration. “

Ito ang manipestasyon ng paggiging iba, ang kawalan pakikisama ay nanggagaling sa kawalan ng pang-unawa sa sitawsyon at kawalan ng konsensus. Sa mas malalim na lebel, ideolohikal ang problema, ang tendensiyang tumingin sa mga partikualaridad na magpapalakas lalo sa pagkiling laban sa realidad ang nagmimintina ng awtoridad.
“to the so-called conservative citizens, on the faculty and among non-academic personnel and campus residents, the barricades represented nothing else but anarchy, breakdown of orthodox law and order, defiance of duly constituted authority – even the start of the feared revolution.”

Ang konseptong kalakip ng sinasabing anarkiya ay may bahid ng katotohan subalit, hindi masasabing ito ang kabuuang larawan nito. Hindi maaring pagtakpan ang mga kapalpakan at dapat tingnan na napakagandang pangyayari ang Diliman Commune. Ang pagsasabi ng ganoon ay nangangahulugan ng paggapi mismo sa dinamismong narating ng Commune.
“all in all there were 11 known caualties during the eight-day “coccupation, including one student dead, foru other students, one employee, and fiev UP secuirty guards woudned. Loss and damage in property and equipment was estimated at P94,820.63, with the arts and science building as the most badly hit.”





…upsc commend the revolutionary courage of the heroic defenders of the diliman commune against the fascist state and its campus collaborators:
- freshman scholar pastor r. mesina jr. (posthumously) for unflinchingly raising high the people’s defiant barricade against exploitation and oppression;
- danilo delfin, glen garcuia, reynaldo bello and the scores of others who were wounded as they fearlessly clashed with the state’s fascist brutes;
- the revolutionary fighters of narra, molave, yakal, and ipil for their persevering vigilance in manning the barricades;
- the liberated women of kamia, sampaguita, ilang-ilang, makibaka and SKUP for their frontline resistance and their diligent performance of auxiliary tasks;
- the dauntless campus residents, notably those from Balara and Krus na Lugas, who organized commando strike forces against assorted infiltrators;
- the audacious freshman for their remarkable play of fraternal concern and unity with the struggling pilpino mass;
- the progressive faculty members, especially those with the samahan ng mg aguro sa pamantasan ng makabayang siyentipiko (SMS) for their selfless contribution of intellectual and technical skills which proved invaluable in the political,
- the committed student journalists from imc and their comrades from psia for handling the controls of the dzup as the free radio of the democratic commune of diliman;
- the militant writers who published bandilang pula and other publications for projecting the democratic democratic aspirations of the diliman commune;
- the medicine, nursing, hygiene and SAMO students who demonstrated their partisanship with the filipino masses but rendering first aid and medical assistance to the beleaguered communards;
- the progressive non-academic workers in the university who forged stronger links with the studentry and the peasantry in vallantly aiding the defense of the diliman commune;
- the mass of heretofore unorganized but politicalized and disciplined students who formed the AS rooftop junta and manned other strategic defense outposts;
- the samahan ng mga makabayahang mag-aaral ng batas (SMMB) and other progressive lawyers for their valuable legal aid and
- all others who actively participated in the establishment of the diliman cmune as a symbol of the filipino people’s unrelenting struggle against us imperialism, domestic feudalism, bureaucrata-capitalism as well as their firm determination to build a national democratic society on the debris of the past.

A PILLBOX IN THE HANDS OF THE MASSES IS AN ATOM BOMB!

THE UNIVERSITY IS CLOSED TO THE FASCIST, BUT OPEN TO THE STUDENTS.

LONG LIVE THE DILIMAN COMMUNE!

RAISE A THOUSAND BARRICADES AGAINST IMPERIALIST EXPLOITATION AND INTRUSION!

SMASH THE IMPERIALIST ECONOMIC-POLITICAL-CULTURAL BARRICADE AGISNT THE FILIPINO MASSES!

TALASANGGUNIAN

Articles:
2 kahilingan ibinigay; radio, press pinagamit The Philippine Collegian. February 18, 1971.

A barricade opinion Poll. The Philippine Collegian. February 18, 1971.

Aguilar, Mila D. The diliman ‘commune’: /two views. Philippine Free Press.10 February1971.

Ang depenssa ng diliman. Bandilang Pula. Ika-12 ng pebrero 1971.

Ang leksiyon ng pakikibaka. Bandilang Pula. Ika-12 ng pebrero 1971.

Barricades are fine. The Philippine Collegian. February 18, 1971.

Commune ‘normalized to consolidate gains. Bandilang Pula. Ika-12 ng pebrero 1971.

Daroy, Petronilo. Commune ‘Communists’ and Communards. Philippine Free Press.10 February 1971

____________ . Commune and Communards. Philippine Free Press. 17 February 1971.

Gonzales, Eduardo T. Radio diliman: a new style of protest. The Philippine Collegian. February 4, 1971.

Kiunisala, Edward R. Making the Scene at UP. Weekly Graphic. February 1971.

Of erudite scabs and bums. Bandilang Pula. Ika-12 ng pebrero 1971.

Out from the shell. Letters to the editor. The Philippine Collegian. February 4, 1971.

Paliwanag ng Security. The Philippine Collegian. February 4, 1971.

Radyo diliman libre. Bandilang Pula. Ika-12 ng pebrero 1971.

Resolution. The philippine collegian. February 18, 1971.

San Diego, Rudy. Siege at Diliman. Weekly graphic 43. February 17, 1971.

Suporta sa barikada inihayag ng council. The Philippine Collegian. February 18, 1971.

To all diliman communards Bandilang Pula. Ika-12 ng pebrero 1971.

When the troops came marching in. The Carillon. January-march 1971.


Interviews:
Reuel Aguila. Faculty center October 2006
Roberto Tangco Faculty center October 2006
Monico Atienza Faculty center October 2006
Ramon Guillermo vargas musuem October 2006
Gelacio Guillermo vargas musuem October 2006
Arnold Azurin up hostel October 2006
Fidel Rillo up hostel October 2006
Victor Paz up hostel October 2006
Michael Chua Faculty center October 2006
Rose torres yu Faculty center October 2006


MA Thesis:
Tang, Christine. Student Activism in 1971 Diliman Commune and 1989 Student Revolt in Tiananmen, China. 1995.


Mga Aklat
Enriquez, Virgilio. From colonial to liberation psyhcology. 1992.

_________ . sikolohiya s apanahon ng krisis.

Lacaba, Jose F. days of disquiet and nights of rage. 1982.

_________ . kagilagilalas na pakikipagsapalran ni juan dela cruz. 1979.

Down from the hill.

University of the Philippiens. The first 75 years.


Newspapers:
Bandialng Pula. February 1971
Philippine Free Press. February 1971
The Carillon . januray-march 1971
The Philippine Collegian. February 1971
Weekly Graphic. Febraury-march 1971.


Special Collection:
Armando Malay Papers
Francisco Nemenzo Papaers
Jose Lacaba Papers
Cesar Majul Papers
Salavador Lopez Papers

awtonomiya
astigsipedro
ideya at konsepto ng autonomiya sa tripoli agreement (1976), organic act (1989) at final peace agreement (1996)
diskurso ng talaban at kontradiksyon sa paggitan
ng gubyerno at mamamayan ng mindanao (mga moro, mga kristyano at mga lumad sa mindanao)


BAGO NANGYARI ANG SIGALOT

“March 1968, at least 28 Moro army recruits are killed in the Jabidah massacre on Corregidor island, triggering widespread Muslim indignation.” Mahaba ang kasaysayan ng mga mamamayan sa Mindanao sa pagtalima sa pananakop at kolonyalismo, simula pa sa panahon ng Kristyanisasyong Kastila, sa panahon ng Asimilasyong Amerikano, sa mga sumunod neo-kolonyal na mga administrasyon.

The core of this problem is the historical and systematic marginalization and minorization of the islamized ethno-linguistic groups, arguably constituting a Moro nation (bangsamoro), in their own homeland in the Mindanao islands, first colonial powers, Spain, then the US, and more recently by successor Philippine governments dominated by an elite with a Christian-Western orientation. This is the background of the recurrent Moro armed struggle which again manifested itself in the late 1960s an dearly 1970s with the emergence of the MNLF

Hindi simple ang problema sa Mindanao, resulta ito ng ilang daang taong karanasan ng paglaban at pakikibaka para sa sariling kasarinlan. Maging ang kanilang pamamaraan ng paglaban at pagkamit sa hinahangad na kalayaan ay iba-iba din:

Through armed struggle, Islamic diplomacy and peace negotiations, the MNLF was the main vehicle for placing the Moro cause on the national and international agenda. It was also the vehicle for Misuari’s hegemony as the leader of the Moro people. MNLF’s shifting bottom-lines of independence then maximum autonomy under the Tripoli Agreement pursuant to the Moro people’s right to self determination.
Kinukuha ng mga tagapagtatag ng Moro National Liberation front ang pangyayari sa Corregidor bilang signipikanteng insidente at isa sa pinakamahalagang dahilan ng armadong pakikibaka. At kaugnay nito, “the ultimate goal of the MNLF is the complete liberation of the Bangsamoro people and independence of the Bangsamoro homeland. Its claim of a national homeland is primarily through armed struggle. It bannered the Bangsamoro Republik.” Titingnan ng papel ang ideya at konsepto ng autonomiya.

TRIPOLI AGREEMENT 1976

Pagkatapos mabuo, kumuha ng opensiba ang MNLF laban sa gubyerno, isang taon mula ng Jabidah Massacre. Pagkatapos ng ilang taong labanan humantong sa stalemate ang Gubyerno ni Marcos at ang MNLF, nauubusan na ng suplay ng langis ang Pilipinas resulta ng embargo ng mga bansang Muslim na kaaway ng Israel. Gumawa ng paraan ang Organization of Islamic Communities upang mapagkasundo ang Gubyerno ng Pilipinas at ang MNLF sa pamamagitan ng mapayapang paraan. Sa gamit ang diplomasya at pulitikal na mga taktika ni Presidente Marcos, dumulo ang interbensyon ng OIC sa Tripoli Agreement na nilagdaan sa Libya. Ang unang panukala nito ay ang pagtatatag ng autonomiya: “First: The establishment of Autonomy in the Southern Philippines within the realm of the sovereignty and territorial integrity of the Republic of the Philippines.”
“Strategically, however, the MNLF has reduced its demand to a “genuine political autonomy” for the Bansgamoro homeland within the realm of the sovereignty and territorial integrity of the Philippine Republic.” Mula sa radikal na panawagan ng separatismo at magtayo ng sariling estado ng Bangsamoro, napalambot ang pusisyon ng MNLF, nauwi ang panawagan sa paghahanagad ng autonomiya. Ang tanong na lamang ay ano ang saklaw ng itatatag na Autonomous Region sa Mindanao?
“Tripoli talks and agreement in December 1976 – this is the most significant juncture in the whole process because it changed the dispute issue from independence to autonomy, with Tripoli Agreement thereon as the main term of reference henceforth for the next 20 years.” Ang panukala sa Tripoli Agreement ng 1976, ang bubuo ng Autonomous Region ay halos ang kabuang Mindanao. “Second: The areas of the autonomy for the Muslims in the Southern Philippines shall comprise the following:”

Basilan
Sulu
Tawi-tawi
Zamboanga del Sur
Zamboanga del Norte
North Cotabato
Maguindanao
Sultan Kudarat
Lanao del Norte
Lanao del Sur
Davao del Sur
South Cotabato
Palawan

Pero nagkaroon ng mga hindi kasunduan sa interpretasyon at pagbasa ng Tripoli agreement, lumabas na dito ang tunggalian ng interes sa paggitan ng mga Moro na kinakatawan ng MNLF at ang gubyerno ng Pilipinas, na nirerepresenta ni Pangulong Marcos.

“The MNLF was not a party to the process of granting the autonomy. The autonomy was not in accordance with the Tripoli Agreement. And worst of all, the granting was done during a period of peace talks which were supposed to be for the implementation of the agreement.”
Ito ang pusisyon ni Marcos:

And as far as the south is concerned, a plebiscite will be conducted in the thirteen provinces to determine which of them would want to be part of the autonomous region. And he stressed that this is in keeping with the Philippine government position that any settlement in Mindanao must be in full accord with Constitutional process (Philippine Daily Express, 27 Dec. 76.)

Ang gubyerno ng Pilipinas ay umaalinsunod lang di umano sa paragraph 16 ng Tripoli agreement “The Government of the Philippines shall take all necessary constitutional processes for the implementation of the entire Agreement.”
Pero iba ang tingin ni Nur Misuari at ng MNLF:

Nowhere in the Tripoli Agreement is referendum-plebiscite mentioned. The real import of Paragraph 16, Article III of the Tripoli Agreement is to make it mandatory on the part of the Philippine government to rectify and overcome all existing constitutional impediment to conform to the letter and spirit of the Tripoli Agreement. (speech renouncing FM)

“This last minute amendment is perhaps the most important point underlying the agreement – it meant that all the decisions entered into would be subject to rectification by plebiscite. This was Marcos’ ace in his gamble during negotiations.” Signipikante ito sa parte ng gubyerno, nangangahulugan ito ng paggiging awtoritaryan at paggiging pasista ni Marcos sa paraand hindi lantaran, naisahan niya ang MNLF at ang mga moro.
ORGANIC ACT 1989

Hindi naisakatuparan ang lahat ng mga panukala sa Tripoli Agreement nang dahil sa inseridad sa parte ng gubyerno na magdala ng substansyal na kapayapaan sa Mindanao. Noong Pebrero 1986 nag-alsa ang mamamayang Filipino sa EDSA at napatalsik ang Pasistang Presidenteng si Marcos. 1987, nagkaroon ng bagong saligang batas ang Pilipinas, upang maipagpatuloy ang nasimulan sa Tripoli ay gumawa ng kinakailangang mekanismo ang gubyerno ni Presidente Aquino para maisakatuparan ang Tripoli Agreement. “The constitutional commission laid out the specific steps towards the creation of the autonomous region in Muslim Mindanao…”

Sa pamamagitan ng pagtatatag ng Mindanao Regional Consultative Commision na naatasan ng gubyerno na magsagawa ng mga konsultasyon sa Mindanao, partikular ang mga lugar na nakalista sa Tripoli Agreement upang maging batayan ng Organic Act, ang magsisilbing saligang batas ng itatayong Autonomous Region. “…the RCC-MM had twenty million pesos and 150 days within which to come up with a final report.
Ito ang naging kumpusisyon ng komisyon:

In terms of representation by ethnic group, it went as follows: the Muslims were distributed into seven Maguindanao, seven Maranao, six Tausug, two Yakan, two Sama and one convert but married to a Maguindaon; the highlanders were two Subanaen, two Bla-an, one T’boli, one Teduray and one Cuyunon. Yet imbalance among the Muslims may explained by the appointment of at-large commissioners.

Maraming sirkumstanysa ang kumpusisyon ng komisyon na lubhang nakaapekto sa pagsasagwa ng konsultasyon. Hindi nakapagbigay ng final report ang komisyon nang dahil sa internal na tunggalian at oryentasyon.
Kung titingnan, ang Organic Act ng 1989 ay ekstensyon lamang ito ng patuloy na pagbasa at interpretasyon ng mas naunang kasunduan, ang Tripoli Agreement, “History repeated itself during the time of President Corazon Aquino in 1986-1987 with the Philippine constitutional process drafting and ratifying a new constitution running parallel to, and then overtaking, the so-called Mindanao peace talks.”
“This eventually led to the enactment by Congress of an Organic Act for the Autonomous region in Muslim Mindanao (RA 6734) in August 1989. The law covered only four provinces: Lanao del Sur, Maguindanao, Sulu and Tawi-taw. The ARMM was formally inaugurated in Coatabto City in November 1990.” Ganonpaman ay nalagdaan din ang panukalang saligang batas para sa Autonomous Region sa Muslim Mindnanao:
Organic act for the ARMM in august 1989 – republic act no. 6734 was signed into law to implement the constitutional provision and purportedly the Tripoli Agreement. In the ensuing plebiscite in November 1989, only four out of the 13 provinces voted to join the autonomous region.

Ang tanong? Anong pusisyon ng mga Lumad at mga Krsityano sa Autonomiya sa Mindanao, matagal nang panhon nakikibaka ang mga Lumad tulad ng mga Moro, “For most of the past 50 years, Mindanao was “the last frontier.” It was a place where peasant rebels and other losers in the struggle for land in Luzon and Visayas could relocate their dreams for a better life.”
Direktang resulta ng pagsasagawa ng referendum ang paghahati sa opinyon at pagtingen ng mga Lumad, Moro at Kristyano sa Autonomiya. Subalit hindi ang plebisisto ang nagbunsod nito, kundi ang matagal nang kasaysayan ng mga mamamayan na ito sa paghahangad ng kaunlaran at kapayapaan habang kinakaharap ang kolonyalismo. Ang naging silbi ng plebisisto ay mapaigting ang kaibahan ng mga Lumad, Moro at Kristyano sa usapin ng autonomiya, tingnan ang ARTICLE I NAME AND PURPOSE ng Organic Act:
Sec. 2. It is the purpose of this Organic Act to establish the Autonomous Region within the framework of the Constitution and national sovereignty and the territorial integrity of the Republic of the Philippines, and to ensure the peace and equality before the law of all people in the Autonomous Region.

Nangangahulgan ito ng pagpapaloob sa balngkas ng saligang batas ng Republika ng Pilipinas, kung gayon ay mababalewala ang mga customary laws ng mga Moro at Lumad, at mukhang papabor sa mga Kristyano. Sentral ang usapin ng teritoryo at ancestral domain dito, ang mga Moro mismo ang naging minorya sa kanilang tradisyunal na mga terirtoryo. Pansinin ang ARTICLE II ng Organic Act, “Sec. 1. (1) There is hereby created the Autonomous Region in Muslim Mindanao, to be composed of provinces and cities voting favorably in the plebiscite called for the purpose, in accordance with Section 18, Article X of the Constitution.”
Nang dahil sa sistematikong pangbabraso at pagtataboy sa mga Lumad at mga Moro sa sarili nilang mga lupa at tradisyunal na mga terirtoryo, mula sa orihinal na 13 na probinsya nakasaad sa Tripoli Agreement, apat probinsya na lamang ang sumang-ayon na mapaloob sa Autonomous Region of Muslim Mindanao. Hindi nabigyan ng solusyon ng pagsasapraktika ng Tripoli Agreement at sa manipestasyon ng mga konsultasyon na naging batayan ng Organic Act ang pagkakawatak-watak ng mga tao sa Mindanao.

Paano maggiging posible ang pinapanukala ng ARTICLE III?:

Sec. 5. The Regional Government shall adopt measures to ensure mutual respect for and protection of the distinct beliefs, customs, and traditions among its inhabitants in the spirit of unity in diversity and peaceful coexistence: Provided, That no person in the Autonomous Region shall, on the basis of creed, religion, ethnic origin, parentage or sex, be subjected to any form of discrimination.


FINAL PEACE AGREEMENT 1996

Sa simula pa lang ay malinaw ang proyekto ni Ramos sa pagkamit ng kaunlaran sa Pilipinas, kaagapay ng kaunlaran sa pamamagitan ng globalisasyon, naging importanteng hakbang ang pagbibigay ng solsuyson sa problema ng Mindanao sa pamamagitan ng usapang pangkapayapan. “President Ramos had a clear vision of what he wanted to do to attain peace in the country, as in Mindanao. He said so in his first State of the Nation address and indicated it unmistakably in the series of subsequent moves he made.”
Dagdag pa: During his term (1992-1998), President Ramos visited Mindanao 50 times, more than the total number of times of all other Philippines presidents before him.”
Mula dito, masasabing instrumental ang interbensyon ni Pangulong Ramos sa pagkamit ng makabuluhang pangkapayapaan, pero kung babalikan ang proyekto ng adminsitrasyon Ramos na pagpapabango ng Pilipinas upang dagsain ng mga banyagang mamumuhunan ang Pilipinas, nagkaroon ng krisis sa pinansya ang mga bansa sa Asya, kinakailangan ang kapayaapan upang mahikayat ang puhunan na pumasok sa Pilipinas at maituloy ang
proyekto niyang globalisasyong dikta ng US at IMF-World Bank. Hindi seryoso ang hangarin ni Ramos, kung kaya pagkatapos ng kasunduan pangkapayapaan sa MNLF, pumasok sa eksena ang Abu Sayyaf. Indikasyon itong hindi pa nabibigyan ng akmang kasagutan ang problema sa Mindanao, nananatili pa ring nakabuyangyang ang Mindanao sa kaguluhan dulot ng kawalang seguridad at atensyon ng gubyerno.
Usapang seguridad at usaping pinansya naman ang katambal na problema ng Autonomous Region:
Towards the end of the process, there was consensus and interim agreement on … issues which constitute the substance of the autonomy. The most contentious of these issues up to the end were in the areas of national defense and regional security (especially the number of MNLF forces for integration into the Philippine military and police) and of revenue sharing (national-regional).

Ang pusisyon ng presidente:

Whereas, the President of the Republic of the Philippines, His Excellency Fidel V. Ramos, has pursued a peaceful settlement of the armed conflict under the principle of peace with honor and to serve the paramount ends of national unity, solidarity and progress for all Filipinos;

Ang pusisyon ng MNLF:
Whereas, the MNLF, led by Professor Nur Misuari, inspired by their quest for peace and prosperity, had in the past asserted the right of the Moro people to freely determine their political status and freely pursue their religious, social, economic and cultural development;

Pero mas mahalaga ay papaano gagawin at isasakatuparan ang napagkasunduan sa Final Peace Agreement sa paggitan ng GRP-MNLF: “But the most contentious issue of the whole negotiations, even more than the substance of the autonomy, was that of the transitional implementing structure and mechanism in relation to the MNLF’s demand for an immediate provisional government and for a territory comprising 13 provinces (and 9 cities therein) pursuant to the Tripoli Agreement.”
Ang kasundaang pangkapayaan ay hindi kasing halaga sa pagpapatupad nito at pagsasapraktika. “The agreement signed in 1996 represents not so much an end to the process – peace and development for the long troubled Southern Philippines – as a means not that end.” Unang hakbang lamang ang kasunduang pangkapayaapaan upang matamasa ng Autonomous Region of Muslim Mindanao ang substansyal na bunga ng halos wala nang hanggang pakikibaka para sa kapayapaan at kaunlaran.

Phase I shall cover a three (3) year period starting after the signing of the peace agreement with the issuance of Executive Order establishing the Special Zone of Peace and Development (SZOPAD), the Southern Philippine Council for Peace and Development (SPCPD), and the Consultative Assembly. During this phase, the process of the joining in of MNLF elements with the Armed Forces of the Philippines will start. The joining in of MNLF elements with the PNP as part of the regular police recruitment programme will also take place in this phase.


PAGKATAPOS MANGYARI

Hindi mahirap hanapin sa ngayon ang resulta ng kasunduang pangkapayapaan sa Mindanao, matapos ang makailang rebisyon sa ideya at konsepto ng autonomiya mula sa punto de bista ng mga nag-aalsa at ang reaksyon ng kaakibat nitong administrasyon. Naging dagdag pang kumplikasyon ang iba-ibang pagtanaw ng mga mamamayan sa Mindanao, hindi na ito usapin kung sino ang nauna? Sino ang mas may karapatan? Pero imbis na maghanap ng mga pangako sa hinaharap, bakit hindi maghanap ng maaaring pagkakasunduan sa ngayon? “In conclusion, it bears repeating that other rebel groups negotiating with the government are looking at the implementation of the final peace agreement with the MNLF as a test case. Its success or failure will therefore be a significant variable in the continuing search for peace.”

REFERENCE


Mga Libro
Diaz, Patricio P. Understanding Mindanao Conflict. MindaNews Publication. 2003.

Gaerlan, Kritsina and Mary Stankovitch ed. Rebels, Warlords and Ulama: A Reader on Muslim
Separatism and the War in Southern Philippines. Quezon City Philippines: Institute for Popular Democracy. 2000.

Rodil, BR. Kalinaw Mindnanaw The Story of the GRP-MNLF Peace Process, 1975-1996. Alternate Forum for Research in Mindanao. 2002.

Santos JR., Soliman M. Peace Advocate. 50 Selected Writings, 1986-1997. Dela Salle University Press. 2002.

__________. The Moro Islamic Challenge: Constitutional Rethinking For The Mindanao Peace Process. University of the Philippines press. 2001.

Turning Rage to Courage Mindanao under Martial Law. MindaNews Publication Davao City. 2002.


Mga Journal
Banzon-Bautista, Maria Cynthia Rose, editor. UP CIDS Chronicle: volume 4 number 1-2. Jan-dec. activities of the programs/projects of the Center for Integrative and Developmental Studies. 1999.

Coronel-Ferrer, Miriam. Peace, Conflict Reolsution and Human Rights Occasional Papers. Series no. 94-3 peace building and mediation in the Philippines. UP CIDS. UP Press. 1994.

Mercado JR. Fr. Eliseo and Florendo, Margi Moran. Mindanao on the Mend. Anvil publishing Inc. Manila. 2003.

National Security Review. A Publication of the National Defense College of the Philippines. Volume xx numer 1 1st quarter 2002.

Stankovitch, Mary Issue editor. Accord. An International Review of Peace Initiatives. Compromising on Autonomy Mindanao in Transition. Conciliation Resources London. Issue 6/1999.

The Mindanao Forum. Official Journal of the MSU-Iligan Institute of Technology. Vol. x no. 1 June 1995.

enriquez: sikolohiyang pilipino/
astigsipedro
from colonial to liberation psychology
ang pagsasapilipino ng personality theory: kritika, kritisismo at ang meta-kritiko

ang papel ng lenggwahe
Sentral ang usapin ng paggamit ng wika para kay Enriquez, na kung ilulugar sa mga teorista ng panahon niya ay may pagkakatonotono sa kanyang mga kakontemporaring tulad ni Zeus Salazar ng Pantayong Pananaw sa kasaysayan at ni Propsero Covar ng Pilipinolohiya sa antropolohiya. Pinag-iiba at binubukod ni Enriquez ang sikolohiyang Pilipino sa dalawang pagpapalagay o tendensiya, ang isa ay sikolohiya ng mga Pilipino o Filipino Psychology at Sikolohiya sa Pilipinas o Philippine Psyhcology. Ang sikolohiya ng mga Pilipino ay tumutukoy sa partikularidad at paggiging ispesipiko ng mga Pilipino. Ang konsern ng Filpino Psychology ay ang siyentipikong pag-aaral ng mga kilos, gawi at paniniwala ng mga Pilipino na dudulo sa pag-unawa sa Pagkataong Pilipino. Samantalang sa kabilang banda ang Sikolohiya sa Pilipinas ay tumutukoy sa pagbabagobago ng/at impluwensya ng mga teoryang inangkat sa labas at pinilit na inangkop sa Pilipinas. Kung gayon ang Psychology in the Philippines ay tumutukoy sa mga sintomas ng paglalapat ng banyagang konsepto at pag-unawa sa sikolohiya buhat sa mga kanluraning pinanggalingan. Ang pangatlong daan ay ang Sikolohiyang Pilipino ay ang pag-aaral ng Pagkataong Pilipino. Sa tatlong klaseng tendensiyang ito, nilulugar ni Enriquez ang lenggwahe bilang sentral at pangunahing usapin. Inatake at kinalala niya ang mga mas naunang mga pagsususmikap na mapag-aralan at maunawaan ang Pagkataong Pilipino sa mga pag-aaral ng mga Pilipino at banyagang mga sikolohistang nag-aral sa Pilipinas.

ACCOMODATIVE SURFACE VALUES
Hiya (propreity/dignity)
Isang naunang pag-aaral sa konspeto ng hiya (propreity/dignity) ay sinagawa ni Sibley noong 1965, isang antropolohista sa ilalim ng programang Philippine Studies Program sa University of Chicago. Pumunta siya sa isla ng Panay at pinag-aralan ang huya na katumbas ng hiya sa mga Tagalog. Napag-alaman ni Sibley na ang hiya ay social in character. Subalit nakaliktaang unawain ni Sibley ang moral na dimensyon ng konseptong ito nang dahil sa kawalang bahala sa sariling pamamaraan ng paglalapat ng mga panlapi sa mga salitang ugat ng lenggwahaeng Pilipino. Ang sistema ng pagdadagdag ng mga panlapi ay napakahalagang lenggwahe na hindi lamang root-word-oriented na analysis na laganap sa pag-aaral ng mga pagpapahalagang Pilipino. Kitang-kita ang sala ni Sibley sa paggamit ng isang partikular na salawikaing Pilipino na di umano ay tumutukoy sa isang babae na nagpakamatay para makatakas sa hiya: nahiya sa tao; sa diyos ay hindi.
Sabi ni Enriquez; His translation was erroneous. One should not confuse nahiya with nakakajiya. When one says “nakakahiya sa tao; sa diyos ay hindi,” one is concerned with the social, instead of the moral, aspect of behavior. A loose but idiomatic translation of this would be “it’s a shameful sin against society but not against god.” Obviously, this cannot be said of suicide. However, the saying “hiya ay mahiya din sa diyos,” or “she should not have sinned against god either.” Dapat ay mahiya din sa diyos o she should not have sinned against God either.” This is clearly a moral injunction missed by Sibley. The affix na-says something very different from what nakaka-implies. “Nahiya sa tao, sa diyos ay hindi” implies “dapat ay mahiya sa diyos” thereby attaching a socio-moral significance to the concept of hiya. Sibley missed the point altogether by ascribing to the word nahiya the meaning appropriate to nakakahiya.

Utang na loob (gratitude/solidarity)
Binigyang pansin naman ni Enriquez ang isa pang maling pagbasa ng isa pang banyagang iskolar, na tinututukan ang konsepto ng utang na loob. Para kay Kaut hindi daw partikular sa Pilipino ang utang na loob. Makikita din daw ito sa Washington DC, liban sa ang Amerikanong pagpapahalagang kaliwaan (direct exchange) ang pinatutungkulan nito. kung ang utang na loob ay katumbas ng halaga na mababayaran at pwedeng maibalik sa taong kinauutangan. Ang resulta nito ay kalabuan. Ito ang tinutukoy na problema ni Enriquez sa palasak na paggamit ng mga sikolohikal na konseptong Pilipino sa konteksto ng mga analysis na makiling sa kanluraning pag-iisip. Ang mga kategorya ay hindi palagiang lapat at tumutugma sa tinutukoy nitong ideya. Kung ibabalik ang usapin sa pang-unawa ni Kaut sa konsepto ng utang na loob bilang kaliwaan o direct exchange na siya namang ginagamit ng mga Amerikano.
Sabi nga ni Enriquez: it no doubt can lead to the distortion of Philippine social reality and the furtherance of the mis-education of the Filipinos. It is no coincidence that Kaut hit upon utang na loob (debt of “gratitude) as a key concept for the analysis of Tagalog interpersonal relations, considering that utang na loob is just one among many psycho-social concepts. Kaut admitted that “debt of gratitude” is not altogether unknown in Washington, DC. Even Americans recognize utang na loob, they just happen to prefer kaliwaan or immediately pay-offs whenever possible. To argue that utang na loob is a Filipino value is therefore misleading to say the least, and dangerous at best. Utang na loob would be convenient in perpetuation of the colonial status of the Filipino mind.

Pakikisama (companionship/esteem)
Sa dalawang naunang tinalakay na mga surface values, ang konsepto ng pakikisama (companionship/esteem) ang pinakabinigyan ng pansin sa lente ng makabanyagang oryentasyon at pananaw ng social-science sa Pilipinas. Ito ang ginamit ni Lynch bilang pangunahing pangsuporta sa kanyang teorya ng Smooth Interpersonal Relations o SIR. Ang analisis na ito ay maraming kakulangan, ang pakikisama isa lamang sa maraming lebel ng interpersonal na relasyon ng mga Pilipino. Para sa mga Pilipino, hindi ganoong kahalaga ang pakikisama.
Dinurog ni Enriquez ang palagay ni Lynch: the construct of smooth interpersonal relations as proposed by Lynch is supposed to be acquired and perceived through pakikisama, using euphemism in the language and utilizing a go-between. He was successful in penetrating the highest level of interpersonal relations in the ibang-tao category, leading him to believe pakikisama is a value. However, he did not take cognizance of the importance of the other levels of interpersonal relations beyond pakikisama, making his observation of valid only to a certain point, and therefor inadequate. Lynch unwittingly reduced kapwa from the deep solidarity found ina shared inner self to superficial Smooth interpersonal relations.



THE CONFRONTATIVE FILIPINO
Bahala na: determination in the face of uncertainty
Isa sa pinakaunang nag-aral ng konsepto ng bahala na ay si Lynn Bostrom noong 1968, kinumapara niya ang Pilipinong konsepto ng bahala na sa Amerikanong konsepto ng fatalism. Para kay Bostrom ang pag-alam at pagpapalalim sa konsepto ng bahala na ay walang silbi sapagkat ang bahala na ay katumbas lamang ng fatalism ng mga Amerikano. Ang pakahulugan na ginagamit dito ay ang fatalism bilang pasibong pagtanggap ng mga sirkumstansya sa buhay, kaakibat ng hindi paghahanda, pagpaplano at pagkuha ng responsibiliadd sa mga pagkilos. Samantalang iba naman ang tingen ni Osias, samantalang mas naunang tingan ni Osias ang konseptong pinaga-aralan ni Bostrom. Masasabing mas balanse at mas nakakatulong sa mga susunod na mag-aaral ang ginawang tangka ni Osias. Ang bahala na para kay Osias ay ang pagpapakita ng katapangan at lakas ng loob, o ang pagtanggap nang sirkumstansya nang buong buo at may ideya kung ano ang mangayayari kasunod. . Sabi niya ni Osias, it is expressive of courage and fortitude a willing ness to face difficulty and a willingness to accept the consequences…
Ang pagtingen naman ni Lagmay ay nagtatangkang iwasto ang mga kakulangan at miskonsepyon sa ideya ng bahala na. Unang-una, ang bahala na ay umuubra sa mga sitwasyong na puno ng alinlangan at kawalang ng kasiguruhan. Ang signipikanteng napagalaman ni Lagmay dito ay sa maraming pagkakataon, di hamak na lumulusob ang mga Pilipino kaysa tumakas o magwalang kibo. Malayo sa depinisyon ni Bostrom na simpleng fatalism ang bahala ana. Pangalwa, ang bahala na ay pagtanggap din ng kalikasan ng mga bagay bagay tulad ng mga limitasyon ng sarili. Nililinaw ni Lagmay na hindi pasibong pagtanggap ang ginagawa kundi mas proaktibo pa nga. Sa pamamagitan ng pagbibigay ng paniniwalang kayang magbago, kung kaya tanggap man niya ang mga sariling limitasyon ay kinakailngan pa rin namang maging mapamaraan.

Lakas ng loob: inner resource for change
EDSA - the people’s power revolution illustrates kapwa and lakas ng loob as the businessmen and professionals from Makati joined ranks with the urban poor and protesting laborers from Tondo. The voice ang lakas ng loob from Mendiola joined at E. DE LOS SANTOS AVENUE (EDSA) in a united move to bring about pagbabagong-dangal. Instead of the overdrawn and misused concept of utang na loob, the Filipino lakas ng loob, supported by his conviction and the social psychology of kapwa, was affirmed. The motivation to dislodge a dictator in the light of the values of katarungan, kalayaan, and ultimately karangalan, led to a demonstration of people’s power in a move towards pagbabagong-dangal.

Pakikibaka: cooperative resistance
The dialectics of kapwa as a psychology and as a world-view include not only pakikisama, as seen in the unity of man and nature, but also pakikibaka (level of fusion in a common struggle) in the face of injustuice and exploitation. Pakikibaka as an aspect of a kapwa-oriented world-view awakens the Filipino’s consciousness of present day realities and motivates him to be one in the struggle to break away from the clutches of the neo-colonial set-up. His motivation to struggle might be tempered with reluctance and doubt because the kapwa philosophy, is basically non-antagonistic.
KRITIKA SA TEORYA NI ENRIQUEZ

Ethnocentric, masyado daw ethnocentric ang teorya ni Enriquez, masyadong nakapokus lamang sa pagkapilipino, sa mga Pilipino at sa Pilipino. Kaya naman marami ang nagsasabi na hindi ganap na teorya ang sikolohiyang pilpino kundi maituturing lamang itong perspektiba. Isang pagtingen na maka-pilpino, na hiwalay sa mga nangyayari sa labas at sinusuka ang lahat ng galings labas. Masyadong ethnocentric ang sikolohiyang pilpino sa pagbatikos nito sa mga naunang pag-aaral, imbis na maging kritikal ay naggiging simpleng sinismo lamang o senophobik na lang ang sikolohiyang pilipino. Perspektiba lamang ito, bagamat masaklaw ang maaaring paksain nito at may kumplikasyon at supistikasyon ang mag methodo nito kung ikukumpara sa pantayaong pananaw at pilipnolohiya.

anti-scientific, sinsabing hindi siyentipiko ang sikolohiyang pilpino at madalas ay maliitin ito sa mga hindi siyentipikong methocdo nito sa pagbibigay diin at emphsis sa mas kalitatibong bigat kaysa sa pagkukwenta at pagsasamatematika at paglagay sa mga talaan at talahanayan ang pagkilos ng tao. Hindi daw ito siyentipiko sapagkat, kaugnay ng paggiging ethnocentric nito na masyadong partikular at ispisipiko ang gamit sa Pilipinas, para sa Pilipino at sa Pilipino na wika nito, ay hindi daw nakakaambag ang sikolohiyag pilipio sa paggiging unibersal ng agham. Imbes na sukatin ang pagkilos sa pamamaran ng siyentipikong induktibismo, nagkakasya ang sikolohiyang pilipino sa mga methodo lumalabas na anti-siyentipiko pa nga. Kasi nga hindi unibersal at nakatuon lamang ang klasee ng pagtingen sikolohiyang pilipino sa Pilipinas, sa mga tao dito at ang ginagamit na wika nito. sa parte ng paggamit ng lenggwahe at sa labis labis na pagbibigay ng kahulugan sa mga arbitraryong simbolo at paninimbolo na siyang pangunahing silbi ng lenggwahe bilang behikulo ng komunikasyon at pag-uunawaan. Bagamat susi ang lenggwahe sa pagkakaunawaan at pagpapalalim, napupunta ang bisa ng perspektiba sa pagtingen na ang lahat ng galing sa labas ay kinakailangan tingnang sa ganitong lente.

Reactive, ngayon ay may pagtuturing na ang sikolohiyang pilipino ay masyadong reaktibo sa maka-kanluraning mag konsepto na batis ng kaalaman. Umaabot sa puntong labis ang reaksyon nito na lumabas na lahat ng galing sa labas ay hindi sa atin. At ang ang sa atin lamang ang nangangailangan ng ating panahon at pagkakaabalahan. Luamlabas din ang assumption na nanggagaling tayo sa konteksto ng paggiging magaling, mahusay, paraiso at relatibong ok. Ang tinatawag na liwanag, pero lahat ay nagbago nang sakupin tayo ng mga kolonisador, ang kaliwanagan ay napalitan ng kadiliman. At imbes na umunlad at sumulong ay nabaon ang Pilipinas sa dilim, hindi makakita at walang magawa. Kung gayon imbes na lampasan ito at pumunta sa kaliwanagan ay naglulunoy ang sikolohiyang pilipino tila sa nakaraan kung saan ok pa ang Pilipinas.











TEORYA NG APPROPRIATION AT RECLAMATION
Ang appropriation, ang assumption ko ay may mga bagay na arbitraryo at walang angking kahalagahan. Tao ang nagtatakda ng kahulugan at silbi sa mga bagay na ito. Kabilang sa mga bagay na tinutukoy ko ay ang mga konsepto at mga pisikal na mga bagay. Ang appropriation ay nakasalalay sa pagtatakda ng silbi at kairalan sa mga konsepto at mga bagay. Ang appropriation kung gayon ay pagbibigay ng panibagong silbi o saysay sa mga konsepto o mga bagay bukod at iba sa orihinal na gamit o silbi nito.

Ang reclamation, sa kabilang banda, bagamat nagsisismula sa parehong premise ang puntong tinatakdaan dito ay ang pag-aangkin ng konsepto muli. Nanganaghulugan ito ng pagbawi sa dating konsepto na sa atin pero inagaw ng iba, kung kaya mayroong rationale at pangangailangan na bawiin ito sa nang-agaw sa atin. Ang mga konsepto at mga bagay na datirati ay sa atin pero ngayon ay hindi sapagkat naagaw o kinuha nang sapilitan ng iba ay sapilitan din babawiin at aangkining muli. ----------------------------------------
Sa kaso ng sikolohiyang pilipino, nagawa ni enriquez na bawiing muli ang mga konsepto nating mga pilipino na inagaw at binigyan ng ibang pakahulugan sa pamamagitan ng pag-aaral nito ng mga banyaga. Samantalang ang pinakasiginipikanteng ambag ni Enriquez ay ang pag-aangkin ng mga ideya na galing sa labas hindi dahil hindi sa atin kundi, may mas pragmatikong gamit ito upang una, mas mapaunlad ang sikolohiyang pilipino at pangalawa, upang mas lalo nating maunawaan ang sarili natin. Magkasabay na hakbangin ito ng teorya ng sikolohiyang pilipino, ngayon ang pinakamahalagang ambag ni enriquez, higit sa lahat ay ang konspeto niya ng pakikipagkapwa-tao. sa tingen ko ay mayroon itong malaking kuntribusyon sa aking pag-aaral ng anarkismo sa pilipinas at ang salalayang teorya ay ang sikolohiyang kapwa ni enriquez at ang teorya ng pagrereclaim at pagaappropriate.
References:

Mga artikulo:
Bostrom, Lynn C. “Filpino Bahala na and American Fatalism.” Siliman University Journal 51. 1968.

Diokno, Jose W. “A Filipino Concept of Justice.” Batas at Katarungan. Bol. 1. No. 1Febraury, 1-17 . 1981.

Kaut, Charles. R. “Utang na Loob: A System of Contractual Obligation among Tagalogs.” Southwestern Journal of Anthropology 17. 1961.

Lagmay, Alfredo V. “Bahala na.” Ulat ng Ikalawang Pambansang Kumperensiya sa Sikolohiyang Pilipino. Lungsod Quezon: Pambansang Samahan sa Sikolohiyang Pilipino. 1976.

Lynch, frank. Social Acceptance: four Readings on Filipino values. F Lynch, ed 2nd rev. ed. Quezon City: Ateneo de Manila University Press. 1964.

Osias, Camilo. The Filipino Way of Life: the Pluralized Philosophy. Boston: Ginn. 1940.

Sibley, W. Area Handbook on the Philippines. Human Relations Area Files, Inc. University of Chicago. 1965.

antecedents
astigsipedro
The Tripoli Agreement

In the Name of God, the Omnipotent, the Merciful.

Agreement Between the Government of the Republic of the Philippines and Moro National Liberation Front with the Participation of the Quadripartite Ministerial Commission Members of the Islamic Conference and the Secretary General of the organization of Islamic Conference.

In accordance with the Resolution No. 4 Para. 5 adopted by the Council of Ministers of the Islamic conference in its Fourth Session held in Benghazi, Libyan Arab Republic during the month of Safar 1393 H. corresponding to March 1973, calling for the formation of Quadripartite Ministerial Commission representing the Libyan Arab Republic, the Kingdom of Saudi Arabia, the Republic of Senegal and the Republic of Somalia, to enter into discussions with the Government of the Republic of the Philippines concerning the situation of the Muslims in the South of the Philippines.

And in accordance with the Resolution No. (18) adopted by the Islamic conference held in Kuala Lumpur, Malaysia in Jumada Alakhir 1393 H. corresponding to June 1974 A.D. which recommends the searching for a just and peaceful political solution to the problem of the Muslims in the South of the Philippines through the negotiations.

And in accordance with the Resolution No. 12/7/S adopted by the Islamic conference held in Istanbul in Jumada El-Ula 1396 H. corresponding to May 1976 A.D. empowering the Quadripartite Ministerial Commission and the Secretary General of the Islamic Conference to take the necessary steps for the resumption of negotiations.

And following the task undertaken by the Quadripartite Ministerial Commission and the Secretary General of the Islamic Conference and the discussions held with H.E. President Marcos, President of the Republic of the Philippines.

And in realization of the contents of Para. 6 of the Joint Communiqué issued in Tripoli on the 25th Zulgeda 1396 H. corresponding to 17th November 1976 A.D. following the official visit paid by the delegation of the Government of the Philippines headed by the First Lady of the Philippines, Mrs. Imelda R. Marcos, to the Libyan Arab Republic and which calls for the resumption of negotiations between the two parties concerned in Tripoli on the 15th of December 1976 A.D.

Negotiations were held in the City of Tripoli during the period between 24th Zulhija 1396 H. to Second to Moharram 1397 H. corresponding to the period from 15th to 23rd December 1976 A.D. at the Ministry of Foreign Affairs presided over by Dr. Ali Abdussalam Treki, Minister of State for Foreign Affairs of the Libyan Arab Republic, and comprising of the Delegations of:

Government of the Republic of the Philippines, led by Honorable Carmelo Z. Barbero, Undersecretary of National Defense for Civilian Relations.
Moro National Liberation Front, led by Mr. Nur Misuari Chief of the Front.
And with the participation of the representatives of the Quadripartite Ministerial Commission:

The Libyan Arab Republic - represented by Dr. Ali Abdussalam Treki, Minister of State for Foreign Affairs.

The Kingdom of Saudi Arabia - H.E. Salah Abdalla El-Fadl, Ambassador of the Kingdom of Saudi Arabia, Libyan Arab Republic.

The Republic of Senegal - Mr. Abubakar Othman Si, Representative of the Republic of Senegal and Charge d’Affairs of Senegal in Cairo.

Democratic Republic of Somalia, Libyan Arab Republic.

With the aid of H.E. Dr. Amadou Karim Gaye, Secretary General of the organization of Islamic Conference, and a delegation from the Secretariat General of the Conference composed of Mr. Qasim Zuheri, Assistant Secretary General, and Mr. Aref Ben Musa, Director of Political Department.

During these negotiations which were marked by a spirit of conciliation and understanding, it has been agreed on the following:

First: The establishment of Autonomy in the Southern Philippines within the realm of the sovereignty and territorial integrity of the Republic of the Philippines.

Second: The areas of the autonomy for the Muslims in the Southern Philippines shall comprise the following:

Basilan
Sulu
Tawi-tawi
Zamboanga del Sur
Zamboanga del Norte
North Cotabato
Maguindanao
Sultan Kudarat
Lanao del Norte
Lanao del Sur
Davao del Sur
South Cotabato
Palawan
Third:

Foreign Policy shall be of the competence of the Central Government of the Philippines.
The National Defense Affairs shall be the concern of the Central Authority provided that the arrangements for the joining of the forces of the Moro National Liberation Front with the Philippine Armed Forces be discussed later.
In the areas of the autonomy, the Muslims shall have the right to set up their own Courts which implement the Islamic Shari’ah laws. The Muslims shall be represented in all Courts including the Supreme Court. The representation of the Muslims in the Supreme Court shall be upon the recommendation from the authorities of the Autonomy and the Supreme Court. Decrees will be issued by the President of the Republic of their appointments taking into consideration all necessary qualifications of the candidates.
Authorities of the autonomy in the South of the Philippines shall have the right to set up schools, colleges and universities, provided that matters pertaining to the relationship between these educational and scientific organs and the general education system in the state shall be subject of discussion later on.
The Muslims shall have their own administrative system in compliance with the objectives of the autonomy and its institutions. The relationship between this administrative system and the Central administrative system to be discussed later.
The authorities of the autonomy in the South of the Philippines shall have their own economic and financial system. The relationship between this system and the Central economic and financial system of the State shall be discussed later.
The authorities of the autonomy in the South of the Philippines shall enjoy the right of representation and participation in the Central Government and in all other organs of the State. The number of representatives and ways of participation shall be fixed later.
Special Regional Security Forces are to be set up in the area of the Autonomy for the Muslims in the South of the Philippines. The relationship between these forces and the Central security forces shall be fixed later.
A Legislative Assembly and an Executive Council shall be formed in the areas of the Autonomy for the Muslims. The setting up of the Legislative Assembly shall be constituted through a direct election, and the formation of the Executive Council shall take place through appointments by the Legislative Assembly. A decree for their formation shall be enacted by the President of the Republic respectively. The number of members of each assembly shall be determined later on.
Mines and mineral resources fall within the competence of the Central Government, and a reasonable percentage deriving from the revenues of the mines and minerals be fixed for the benefit of the areas of the autonomy.
A Mixed Committee shall be composed of representatives of the Central Government of the Republic of the Philippines and the representatives of the Moro National Liberation Front. The Mixed Committee shall meet in Tripoli during the period from the Fifth of February to a date not later than the Third of March 1977. The task of said Committee shall be charged to study in detail the points left for discussion in order to reach a solution thereof in conformity with the provisions of this agreement.
ceasefire shall be declared immediately after the signature of this agreement, provided that its coming into effect should not exceed the 20th January 1977. A Joint Committee shall be composed of the two parties with the help of the organization of the Islamic Conference represented by the Quadripartite Ministerial Commission to supervise the implementation of the ceasefire. The said Joint Committee shall also be charged with supervising the following:
A complete amnesty in the areas of the autonomy and the renunciation of all legal claims and codes resulting from events which took place in the South of the Philippines.
The release of all the political prisoners who had relations with the events in the South of the Philippines.
The return of all refugees who have abandoned their areas in the South of the Philippines.
To guarantee the freedom of movements and meetings.
A joint meeting be held in Jeddah during the first week of the month of March 1977 to initial what has been concluded by the Committee referred to in Para. 11.
The final agreement concerning the setting up of the autonomy referred to in the first and second paragraphs shall be signed in the City of Manila, Republic of the Philippines, between the Government of the Philippines and Moro National Liberation Front, and the Islamic Conference represented by the Quadripartite Ministerial Commission and the Secretary General of the organization of Islamic Conference.
Immediately after the signature of the Agreement in Manila, a Provisional Government shall be established in the areas of the autonomy to be appointed by the President of the Philippines; and be charged with the task of preparing for the elections of the Legislative Assembly in the territories of the Autonomy; and administer the areas in accordance with the provisions of this agreement until a Government is formed by the elected Legislative Assembly.
The Government of the Philippines shall take all necessary constitutional processes for the implementation of the entire Agreement.
Fourth: This Agreement shall come into force with effect from the date of its signature.

Done in the City of Tripoli on 2nd Muharram 1397 H. corresponding to 23rd December 1976 A.D. in three original copies in Arabic, English, French languages, all equal in legal power.

For the Government of the Republic of the Philippines:

Hon. Carmelo Z. Barbero Undersecretary of National Defense for Civilian Relations

For the Moro National Liberation Front:

Professor Nur Misuari Chairman of the Front

Dr. Ali Abdusaalam Treki Minister of State for Foreign Affairs, Libyan Arab Republic and Chairman of the Negotiations

Dr. Amadou Karim Gaye Secretary General of the organization of the Islamic Conference

You are viewing astigsipedro